WHEN HE PLAYS

WHP (PLAY#6)

CHAPTER SIX;

-------

MARIE'S POV:

-

Agad akong umuwi sa bahay pagka-galing ko sa school. Maaga pa naman 1pm palang kasi halfday lang ang pasok namin kanina,

Gusto ko sanang gumala ngayon kaso nawala lahat ng mga kaibigan ko dahil sa eskandalong nangyare sakin, buong akala nila at lahat sila iniisip na madumi akong tao, sino ba namanag hindi? Kahit ako naman, pakiramdam ko din ang dumi dumi ko.

Wala sila mom at dad ngayon, malamang nasa trabaho pa sila, ganun naman lagi eh, they are always working for business.

"Marie," nagulat ako sa biglang pag tawag ng pangalan ko, nakilala ko naman agad yung boses na yun. Kay Jared ang bestfriend ko.

"Nakakagulat ka naman! Anong meron at dumalaw ka dito," panimula ko. Nginitian nya ko pero may kakaiba akong naramdaman sa ngiting iyon, parang may kung anong hindi ko maipaliwanag.

"Dahil dito," sabi ni Jared at inilabas yung hpone nya habang pina-play nito ang Video. Ang scandal video ko, Paanong?---

"J-jared...." pagtawag ko sa pangalan nya, unti unting bumagsak ang mga luha sa mga mata ko, malamang pinandidirihan na rin nya ko. "Pnandidirihan mo na rin ba ko?" tanong ko. Pero isang malapad na ngiti lang ang isinagot nya sakin. May kakaiba talaga eh! Ano bang meron ngayon kay Jared?

"Sa totoo lang Marie, hindi kita pinandidirihan," panimula nya. Nakahinga na ako ng maluwag pero yung ngisi nya hindi pa rin talaga nawawala, "Kase, nasasarapan ako sayo, pwede rin ba natin gawin 'to? Sandali lang naman," napatigil ako. Pakiramdam ko napako yung mga paa ko sa semento at hindi ako makagalaw, Ano daw? Hindi akong makapaniwala, bestfriend ko si Jared at hindi nya magagawa ang mga bagay na iniisip ko, malamang niloloko lang nya ko.

"This is not funny Jared, ayoko sa birong yan, U-umu-w-wi kana nga" nauutal kong sabi dahil sa takot na nararamdaman ko.

"Sino bang nagsabi na nagbibiro lang ako, Halika na Marie, simulan na natin. I want to enter yours," mas lalong nangibabaw sakin ang takot. Mariin akong nanalangin na sana wag mangyare ang mga bagay na ito, na isa lang panaginip pero totoo ang lahat, totoong totoo.

"Jared please, wag....." pagmamakaawa ko, pero parang nagbibingi-bingihan sya.

"Matagal ko nang hinihintay ang pagkakataon na to Marie, pagbigyan mona ko," sabi nya at isa isang tinatanggal ang mga botones ng suot nyang polo. Humakbang ako ng humakbang paatras, at umiiyak na rin dahil sa takot.

"Jared.....Wag....Ngammakaawa ako," pagsusumamo ko sa kanya.

Ngayon natanggal na nya yung polo nya at ang pambaba nya at tanging boxer nalang ang suot nya, umatras pako hanggang sa wala nakong maatrasan. Sinubukan kong tumakbo pero namamnhid ang paa ko. Tumingin din ako ng maaring ibato sa kanya pero sadyang malayo ang mga bagay na yun sakin at kahit na tumakbo ako mahahabol din nya agad ako,

Nagsimula na syang mag lakad palapit sakin, hanggang sa makalapit sya agad nya kong sinunggaban na parang gutom na aso, hinalikan nya ko sa labi at sa leeg at ginagalaw nya ang kamay nya sa dibdib ko.

Napapikit nalang ako, wala akong magawa dahil sadyang mas malakas sya sakin, tanging pag sigaw na alam kong wala namang makakarinig sa ginagawa ko.

Hindi ko inakalang magagawa ni Jared ang mga bagay na ito.

-

JAKE'S POV:

Kasalukuyan akong nag mamaneho papunta sa bahay nila Marie, gusto kong magpaalam sa kanya. I just need a rest. Gusto ko pang pag-isipan kung ano pang pwede kong gawin para lalo syang masaktan.

Her world, be worst. After what i am going to do to break her heart. I really dont, she just got my interest to play with her.

Pwede na ba kong best actor. Parang ang galing ko sa monologue ko na yan. Mas gagalingan ko pa, Para kahit ang mga babaeng readers. Makuha ko ang tiwala.

5 minuto nalang siguro nasa bahay na nila ako, binilisan ko na rin kasi ang pag da-drive eh dahil may naramdaman akong hindi ko maipaliwanag. May nagsasabi sakin na bilisan ko at puntahan na si Marie sa kanila. I just dont know, parang may masamang mangyayari sa kanya, well, Kahit naman may masamang mangyari sa kanya. I dont care, but since Im in the urge of getting her trust, I should care.

Mariin kong pinark yug kotse ko sa tapat ng bahay nila, medyo liblib yung bahay nila Marie, at malayo din sa mga kapitbahay, Nakakapagod din 'yun ha?!

Im about to knock the door when i heard someone screaming when i found out na boses pala iyon ni Marie. Agad kong binuksan ang pintuan at buti nalang hindi nakalock. Im just curious. Parang may masamang nagyayare kay Marie, parang ito yung dahilan kaya may something sakin na gustong bilisan ang pagpunta kay Marie, This is my time to get her full trust.

Nagulat ako sa nakita ko. Jared just taking off Marie's cloths. I was full of anger, not because of I have the guts to pity her because he is attempting to r**e Marie. I was angry because, I want to be the only man that is going to hurt Marie. I dont want any guy to play her, I am just the only one. Kahit sinong tao, bata. Ayaw maaagawan ng laruan. And i dont want Jake to get my toy.

Agad akong tumakbo palapit sa kanila at hinawakan ang braso ni Jared, at ng nakaharap na sya sakin agad ko syang sinuntok ng pagka lakas-lakas. Natumba sya at natulog.

Gusto ko pa sanang dagdagan yung suntok sa kanya kaso tulog na naman eh. Agad akong napatingin kay Marie na nakaupo sa sofa habang lasog lasog ang damit at iyak ng iyak.

Siguradong takot na takot sya ngayon. Nilapitan ko sya para yakapin pero bigla nyang iniwas ang kamay ako,

"Tama na Jared, Tama na" sabi nya. I secretly laugh. I will now get her fvckin trust.

"Ako na 'to Marie, si Jake," mahina kong sabi. Sandali nya kong tiningnan at tumayo sa sofa na kinauupuan nya at bigla akong niyakap ng sobrang higipit at bumalik sya sa pag iyak.

"S-salamat Jake, s-salamat," utal nyang sabi. Ngumiti nalang ako dahil yakap yakap ako ngayon ni Marie, sobrang saya ko ngayon dahil unti-unti nang umiikot ang mundo nya sakin.

"Iyak mo lang 'yan Marie, andito lang ako. Ipagtatanggol kita kahit kanino," sabi ko.

Napagtanto ko na natutulog na pala si Marie kaya agad ko syang inihiga sa sofa, ang himbing ng pagkakatulog nya. Siguro sa kakaiyak at pagod sa pag sigaw.

Napatingin naman ako kay Jared na nakalupasay pa rin sa sahig dahilan ng pag taas ulit ng galit ko. Binuhat ko sya at inilabas sa bahay nila Marie. Kapal ng mukha! Akin lang si Marie, ang laruan ko.

-

MARIE'S POV:

-

"Hmmmmmm," minulat ko ang mata ko, ang labo ng nakikita ko kaya kinusot ko ito gamit ang mga kamay ko, natulog ako.

Ano bang nangyare kanina?!

Muli kong inalala lahat ng pangyayare kanina, muli akong binalutan ng takot sa katawan. Pero ngayon mas kalmado naman ako, masaya pa rin ako dahil hindi nakuha ni Jared ang gusto nya at buti dumating si Jake para iligtas a-----SI JAKE?! Nasaan si Jake?

Inikot ko ang mga mata ko at nakita ko si Jake na mahimbing na natutulog sa katabi kong sofa, kinalabit ko sya para gisingin.

"J-jake," pag tawag ko. Gumalaw sya ng ilang beses at imunulat ang mga mata nya.

"Gising ka na pala Marie, okay ka na ba?" tanong nya sakin. Matipid akong ngumiti at sinabing....

"Oo, okay na, salamat Jake at dumating ka. Hindi ko alam kung ano ng nangyare skain kung hindi ka dumating. Salamat talaga," panimula ko. Huminga naman sya ng malalim, "Nasan na nga pala si Jared? Kailangan nyang pagbayaran lahat ng 'to! Hindi ko inakalang magagawa nya sakin 'to!" sabi ko na may kasamang galit. Ngumiti lang si Jake.

"Naayos ko na ang lahat. Dinampot na sya ng mga pulis Marie," sabi nya.

"Salamat talaga Jake" sabi ko. Totoo naman eh, kung hindi dumatong si Jake, malamang nababoy nako ni Jared. Hindi ko talaga alam kung ano bang nagtulak kay Jared para gawin ang bagay na 'yun.

"Hindi mo kailangan magpasalamat Marie, kailangan ko lang talaga gawin yun' dahi ayokong masaktan ka," sabi nya. Kinilig ako syempre. Enebeyen. Pakiramdam ko tuloy ngayon nabawasan yung galit ko sa kanya o' sabihin na natin na talagang nawala na.

"Jake," pagtawag ko sapangalan nya. Tiningnan nya ko ng seryoso. "Jake, Im sorry," dagdag ko pa. Ngumiti lang sya at inayos ang pag kakaupo nya.

"Para san' naman? Ako nga dapat ang mag sorry dahil sa ginawa ko sayo," sabi nya at nakita ko ang paglungkot ng mukha nya.

"Jake, sorry dahil naging matigas ang puso ko at hindi kita pinatawad, Jake sorry dahil hindi kita mapagkatiwalaan dahi natatakot ako pero ngayon, handang handa nako para patawarin ka," sabi ko.

"Marie, hindi kita masisi kung ganun ang naging desisyon mo nung una, dahil sino ba naman hindi? Ang laki ng kasalanan ko sayo kaya natural lang 'yun. Pero Marie, hindi ko masasabi o hindi mo makikita kung gaano ba ko kasaya ngayon dahil ngayon napatawad mo na ko at binigyan ng bagong pag asa," sabi nya at mariin na ngumiti pero baka pa rin ang lungkot sa mukha nya.

"Basta wag mo lang akong hayaang masaktan ulit Jake, Mahal na mahal kita Jake una palang. Sana ganun din yung nararamdaman mo ngayon," sabi ko at ngumiti.

"Mahal na mahal din kita Marie, pero parang dito na rin nagtatapos ang kwento nating dalawa. Gusto ko pa sanang magpatuloy pero parang hindi na mangayayre yun, ayoko na masaktan ka pero kailangan," panimula nya.

"Hindi kita maintindihan Jake," nagtatakang sabi ko.

"Marie, kailangan namin umuwi pabalik nang U.S, Yun ang dahilan bakit pumunta ako dito,"

-