โจชัวเดินเข้ามาในบ้านด้วยท่าทางเคร่งเครียด ใบหน้าของเขาดูเหมือนแบกรับความคิดมากมาย ดวงตาคู่นั้นมีความสับสนและกังวลอย่างเห็นได้ชัด เมื่อแม่ของเขาเงยหน้าขึ้นจากการเตรียมอาหารค่ำและเห็นสีหน้าของลูกชาย หัวใจของเธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเป็นห่วง ส่วนพ่อที่กำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ที่โซฟาก็ลดหนังสือลง มองลูกชายด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย
“โจชัว ลูกเป็นอะไรหรือเปล่า?” แม่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เช่นเดียวกันกับคนเป็นพ่อที่รอฟังอย่างใจจดใจจ่อเป็นอย่างมาก
โจชัวถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะเดินไปทิ้งตัวลงนั่งที่โต๊ะอาหาร เขาเงยหน้ามองพ่อกับแม่สลับกัน ราวกับกำลังชั่งใจว่าจะพูดดีหรือไม่
พ่อขมวดคิ้วก่อนจะวางหนังสือพิมพ์ลงบนโต๊ะ “มีปัญหาอะไรหรือเปล่าลูก? หรือว่าเจอเรื่องไม่ดีที่โรงเรียน?”
โจชัวนิ่งเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะตัดสินใจพูดออกมา “คือว่า... ผมคิดว่าผมน่าจะชอบผู้หญิงคนหนึ่งครับ” โจชัวบอกและมองด
