ทวงรักรุ่นพี่วิศวะ

ตอนที่ 8. ร้านลาบ

แสนดียืนมองดูโทรศัพท์ที่โจชัวส่งพิกัดมาให้กับเธอด้วยความงุนงง

"นี่มันไม่ใช่พิกัดของร้านค้าในห้าง แล้วไอ้พี่บ้าคนนี้มันจะให้พวกเราไปไหนกันเนี่ย อีกอย่างพิกัดมันอยู่แถว ๆ มหาลัยด้วยสิ" แสนดีบ่นพึมพำและมองหน้าเพื่อนสาวทั้งสองคน

"ไม่ยากก็แค่ไปตามพิกัด ส่วนจะเป็นที่ไหนพอไปถึงค่อยว่ากันอีกทีดีไหม" การ์ตูนออกความคิดเห็น

"เออฉันเห็นด้วยกับการ์ตูนนะแสนดี ไปดูกันให้แน่ชัดว่าพี่ ๆ เขาจะเอายังไงกันแน่ ถ้ากวนประสาทมาก็กวนกลับแบบนี้ดีไหมพวกเราแฟร์ดี" สตางค์ออกความคิดเห็น เพราะไหน ๆ ก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว

"เออ เอางั้นก็ได้ไปกัน" แสนดีพยักหน้าบอกกับเพื่อน ๆ ก่อนจะพากันไปตามพิกัดที่โจชัวส่งมาให้

ในร้านอาหารอีสานพื้นบ้านที่อยู่คู่มหาลัยยาวนานเกือบ30ปีนั้น โดยการสืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น

"ที่นี่น่ะเหรอ ? " แสนดีดูหน้าจอโทรศัพท์ที่บ่งบอกการสิ้นสุดตำแหน่งที่โจชัวส่งมาให้

"ร้านลาบ !! " สองสาวร้องออกมาพร้อมกัน

"ไป !! เข้าไปกัน" แสนดีเดินนำเพื่อนทั้งสองเข้าไป

เมื่อเข้าไปภายในร้านแล้วนั้น บรรยากาศค่อนข้างดี อีกทั้งการแต่งร้านก็ไม่ตกเทรนด์สักเท่าไหร่ แสนดีกวาดสายตาไปมองคนที่นัดแนะพวกเธอเอาไว้ ก่อนที่จะเห็นว่าโจชัวยืนขึ้นและโบกมือให้เธอ

"ทางนี้ครับที่รัก" โจชัวพูดยิ้ม ๆ และมองแสนดี เช่นเดียวกันกับหนุ่ม ๆ ที่นั่งแถวนั้นต่างก็มองแสนดีตาเป็นมัน

"โหว..มีแฟนแล้วเสียดายอ่ะ" หนุ่ม ๆ คุยกันเบา ๆ ก่อนที่กลุ่มของแสนดีจะเดินผ่านและไปนั่งกับกลุ่มของโจชัว ที่ทางนั้นจองโต๊ะใหญ่เอาไว้

"นี่เราไม่ต้องไปซื้อของกันเหรอคะ แล้วนี่อะไรมากินข้าวอะไรกันเวลานี้" แสนดีถามและเดินไปนั่งข้าง ๆ โจชัว เพราะที่นั่งที่เหลือนั้นเพื่อนของเธอก็เลือกที่จะนั่งตามคู่ของตัวเองเอาเสียแล้ว

"รับอะไรดีครับ นี่เมนูอาหาร ต้องการอะไรสั่งได้เลยนะครับ" ชายสูงวัยเดินถือเมนูมาวางไว้ให้ที่โต๊ะ

"อ่ะแสนดีกินอะไรสั่งสิ " โจชัวยื่นเมนูให้ แต่ชายสูงวัยถึงกับหันหน้ามามอง

"แสนดี ?? " เขาหันมาพร้อมกับเอ่ยเรียกชื่อแสนดีอีกครั้งหนึ่ง

"คะ ?? มีอะไรหรือเปล่าคะลุง" คราวนี้แสนดีถามด้วยความแปลกใจเป็นอย่างมาก

"อ่อ คือว่า ชื่อนี้ทำให้ลุงหวนกลับไปคิดถึงแม่หนูคนนั้นเมื่อ 20 กว่าปีก่อนเธอก็ชื่อแสนดีเหมือนกัน ทั้งแสนดีที่หมายถึงแสนซน แสนแสบ และเธอเองก็มีความน่ารักอยู่ในตัวของเธอ" ลุงคนนั้นพูดออกมาด้วยความภูมิใจเป็นอย่างมาก

"ทำไมเหรอคะ ? แสดงว่าคุณแสนดีคนนั้นต้องมีอะไรที่ทำให้คุณลุงน่าจดจำมากเลยใช่ไหมคะ ที่ถึงแม้เวลาจะผ่านมานานถึง 20 กว่าปี แต่ดูเหมือนว่าคุณลุงยังมีรอยยิ้ม และมีความทรงจำกับคุณแสนดีคนนั้นอยู่เลย"

แสนดีถามด้วยความอยากรู้เป็นอย่างมาก ถึงคนที่ชื่อแสนดี เพราะมันดูเหมือนกับว่าชื่อนี้จะเป็นตำนานมากเกินไปอยู่แล้ว พ่อแม่เธอก็ขัดแย้งกันบ่อย ๆ กับชื่อนี้ อีกทั้งไอ้พี่ชั่วคนนี้ก็ยังบอกว่าแม่เขาชื่อแสนดี ไหนจะลุงคนนี้อีก

"ถ้าไม่รีบลุงจะเล่าให้ฟัง อยากฟังไหมล่ะ" ลุงเอ่ยถามและมองหน้าทุกคน

หนุ่มสาวต่างมองหน้ากัน เพราะไม่รู้ว่าแต่ละคนจะคิดยังไง ก่อนที่โจชัวจะเอ่ยขึ้นมา

"ลุงครับ ไม่ทราบว่าแสนดีที่ลุงเอ่ยถึงนั้นเคยเป็นนักศึกษาที่นี่ไหมครับ และเขามีแฟนที่ชื่อแบดซ์ใช่ไหมครับ"

ชายสูงวัยมองหน้าโจชัวก่อนจะยิ้มที่มุมปาก "จะว่าไปไอ้หนุ่มเอ็งอ่ะเหมือนเลยนะ เหมือนเจ้าแบดซ์ในวัยหนุ่มในตอนนั้นมากเลย ไม่ว่าจะเป็นหน้าตา อีกทั้งสีผมของเอ็งนั้นเหมือนเจ้าแบดซ์ไม่มีผิด"

"อะ อะไรนะครับ ลุง ที่ลุงพูดมาเนี่ยทั้งสองคนคือพ่อแม่ผมเลยนะครับเนี่ย" โจชัวถึงกับตกใจเป็นอย่างมากเช่นเดียวกันกับเพื่อน ๆ

ชายสูงวัยหัวเราะเสียงดังลั่น ก่อนจะดึงเก้าอี้มานั่งกับเด็ก ๆ

"ว่าแล้วเชียว เอางี้ไหน ๆ ก็ไหนๆ ถือซะว่าเจอลูกของลูกค้าเก่า เดี๋ยววันนี้ลุงเลี้ยงก็แล้วกัน "

"ลุงคะ แล้วเล่าเรื่องของคุณแสนดีให้ฟังด้วยได้ไหมคะ" คราวนี้แสนดีเอ่ยถามอีกครั้งด้วยความอยากรู้เป็นอย่างมาก

"ได้ ๆ เขียนรายการอาหารมาก่อน เดี๋ยวลุงให้เด็กในร้านทำให้ ระหว่างรอลุงจะเล่าให้ฟังเอง"

ทุกคนต่างก็สั่งอาหารในเมนูที่ตัวเองชอบ สามสาวกระซิบกัน

"พวกแกถ้าจกปลาร้าจะน่าอายไหมนะ" สตางค์ถามด้วยน้ำเสียงที่เบาเป็นอย่างมาก

"ชอบก็จัด ไม่มีอะไรน่าอาย ปลาดิบอาหารญี่ปุนยังกินได้ ทำไมปลาร้าจะกินไม่ได้ นาทีนี้ชวนมาร้านแบบนี้ ต้องจกข้าวเหนียวส้มตำ ลาบอีสาน แกงอ๋อม โนสนโนแคร์ รับได้ก็รับ รับไม่ได้ก็ตามใจ เพราะพวกเราไม่ได้สนิทกับพวกพี่ ๆ สักเท่าไหร่ แค่หมดกิจกรรมรับน้องก็จบแยกย้าย"

แสนดีบอกกับเพื่อน ๆ เพียงเท่านั้น สองสาวอย่างการ์ตูน และ สตางค์ ต่างก็จรดปลายปากกาไปยังกระดาษเพื่อจดรายการอาหารในทันที

ส้มตำปุปลาร้า ตำไทย ตำลาว ตำถาด ไก่ย่าง หนังควายจี่ แกงอ่อม ลาบสุก น้ำตก ตับหวาน ข้าวเหนียว ซอยจุ๊แบบสุก

เมื่อจดเสร็จแล้วก็ยื่นรายการอาหารให้กับลุงคนนั้นก่อนที่ลุงคนนั้นจะอ่านและหัวเราะออกมา

"ลุงแนะนำอะไรอีกอย่างหนึ่งได้ไหม รับรองเหมือนหนูแสนดีคนนั้นแน่" ลุงหันมาหาสาว ๆ และเช่นเดียวกันกับหนุ่ม ๆ ที่รอฟัง

"อะไรคะลุง ได้เลยค่ะจัดมาอย่าให้เสีย" แสนดีพยักหน้าและกอดอกด้วยความมาดมั่น

"กุ้งเต้น !! " คุณลุงพูดและมองหน้าทุกคน

“กุ้งเต้นเหรอครับ” สามหนุ่มมองหน้ากัน

"ว้าวววว" สาว ๆ ต่างปรบมือด้วยความดีใจ

“ไม่น่าเชื่อว่าแม่มึงจะกินกุ้งเต้นเป็นด้วยเหรอ ? ” แทนไทพูดขึ้นมาและมองหน้าโจชัว