ทวงรักรุ่นพี่วิศวะ

ตอนที่3. ครอบครัว 1

หลังจากที่ทั้งสามคนพ่อแม่ลูกกินข้าวเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้น ทั้งสามคนก็พากันมานั่งรับลมที่ศาลาริมน้ำทางด้านหลังบ้าน

"อีกไม่กี่วันจะเปิดเรียนแล้วนี่ลูก เป็นยังไงบ้างมีอะไรให้พ่อช่วยก็บอกพ่อได้เลยนะ"

แบดซ์บอกกับลูกชายของเขาด้วยความเป็นห่วงเป็นอย่างมาก เพราะเขารู้ดีว่าในวัยที่ต้องศึกษาเล่าเรียนนั้น เด็ก ๆ ทุกคนต่างก็มีปัญหาต่าง ๆ ในด้านการเรียน การเงิน เพื่อน และสังคมภายในรั้วมหาลัย เพราะว่าเขาเองได้ผ่านมาหมดแล้้ว ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดี ๆ หรือว่าเรื่องที่เลวร้ายก็ตาม และนั่นเลยทำให้เขาอดที่จะเป็นห่วงลูกชายเพียงคนเดียวของเขาไม่ได้

"ครับพ่อ"

โจชัวตอบพ่อออกไปด้วยรอยยิ้ม เพราะเขารู้สึกว่าเขาโชคดีมากแค่ไหนกันที่ได้เกิดมาเป็นลูกของพ่อกับแม่ที่เพียบพร้อมไปเสียทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นด้านความรัก ที่พ่อกับแม่แสดงออกได้อย่างชัดเจนในด้านความรักที่มีให้กับลูก หรือว่าจะเป็นเรื่ององค์ประกอบต่าง ๆ ทางด้านการเรียนการศึกษา เรียกได้ว่าพ่อแม่มีความพร้อมให้กับลูกอย่างเขาได้อย่างเต็มที่ และนั่นทำให้เขาเองภูมิใจในตัวพ่อกับแม่มาก และรู้สึกโชคดีเหลือเกินที่พ่อกับแม่ปูรากฐานที่ดีเอาไว้ให้กับคนอย่างเขา

"ว่าแต่ลูกชวนพ่อกับแม่มานั่งที่นี่มีอะไรหรือเปล่าลูก "

แสนดีเองก็ถามลูกด้วยความเป็นห่วงไม่ต่างกัน เพราะน้อยครั้งนักที่ลูกชายตัวดีจะมีเวลามานั่งสนทนาและพูดคุยกับพ่อแม่ เพราะว่าส่วนมากเขาจะไปเรียน ไปเที่ยว และไปทำกิจกรรมต่าง ๆกับเพือน ๆ ของเขานั่นเอง

"พ่อครับ แม่ครับ ผมไม่มีอะไรหรอกครับ แค่อยากจะใช้เวลากับพ่อและแม่ให้ได้มากที่สุด" โจชัวตอบออกมาด้วยรอยยิ้ม ที่ส่งไปให้พ่อกับแม่ ซึ่งดูเหมือนว่าเขาจะซึมซับความน่ารัก มาจากทั้งพ่อและแม่ของเขานั่นเอง

"อือ แม่เข้าใจแล้ว" คนเป็นแม่ตอบและยิ้มออกมาให้กับลูกด้วยความรัก

"แต่มีเรื่องหนึ่งที่ผมอยากจะถามครับ "

โจชัวตอบออกมาด้วยสีหน้าและท่าทางที่ใสซื่อเป็นอย่างมาก ทำเอาพ่อกับแม่ที่ในตอนแรกยิ้ม ถึงกับหุบยิ้มในทันทีด้วยความเป็นห่วงลูก

"มีอะไรก็ว่ามาเถอะ วันนี้พ่อว่างคุยกับลูกได้ทั้งวัน"

แบดซ์ตอบออกมาก่อนจะหยิบกาแฟมาจิบ

"คือว่าผมอยากรู้ว่าพ่อกับแม่มาจีบกัน มาเจอกัน และรักกันตอนไหนครับ ระหว่างทางมีอุปสรรคอะไรบ้าง และพ่อแม่แสบซ่าแค่ไหน ทำไมพ่อถึงได้ดูเหมือนว่ากลัวแม่ตลอดเวลาครับ"

โจชัวถามออกมาแต่หันหน้าไปหาผู้เป็นพ่อ

"ถามซะพ่อไปไม่เป็นเลยนะไอ้ตัวแสบ ถ้าอยากรู้ก็ให้แม่เล่าให้ฟังก่อน เพราะว่าวีรกรรมของแม่เราอ่ะ จัดจ้านในย่านนี้มาก"

"คุณก็พูดไป ใครกันแน่ที่จัดจ้าน"

แสนดีหันมาถามแบดซ์ด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสุขที่ฉายผ่านแววตาของแสนดี

"เรื่องมันก็มีอยู่ว่า....."

แสนดีเล่าวีรกรรมของเธอให้กับลูกชายได้ฟัง ตั้งแต่วันแรกที่ได้เจอกันกับแบดซ์ และการเป็นไม้เบื่อไม้เมาของทั้งสองคน

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่แสนดีโยนกระเป่าเเบดซ์ หรือแม้กระทั่งแบดซ์เตะบอลอัดหน้าแสนดี ตามด้วยแสนดีสาดกุ้งเต้นไปราดหัวแบดซ์

"โห...แม่สุดจัดมากเลยครับ คุณแสนดีชนะเลิศ"

โจชัวบอกกับแม่ของเขา แต่คนเป็นพ่อดันขัดขึ้นมาเสียได้

"มันไม่ได้จบแค่นั้น เพราะมีอยู่ครั้งหนึ่งพ่อตามง้อแม่ แล้วรู้ไหมว่าแม่ให้ทำอะไร"

แบดซ์ถามลูกชายของเขา

"ทำอะไรครับพ่อ รีบบอกมาเร็ว"

โจชัวถามด้วยความตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

"จะอะไรล่ะ แม่เราอ่ะตัวแสบ ตอนนั้นพ่อกำลังตามง้อ แม่เราก็บอกพ่อว่าคืนนี้ถ้านอนด้วยกันและถอดเสื้อผ้า และไม่มีอะไรกันจะยอมคบกับพ่อ"

แบดซ์นึกถึงเรื่องในวันเก่าพลางหัวเราะออกมา ส่วนแสนดีนั้นได้แต่ยิ้มอยู่อย่างนั้น ผิดกับโจชัวที่รีบถามด้วยความอยากรู้

"แล้วพ่อทำยังไงครับ อดใจไหวไหม"

"จะทำอะไรล่ะ พ่อจำได้ว่าตอนนั้นไอ้เสือเพื่อนพ่อ มันอยู่คอนโดเดียวกับแม่ พ่อก็วิ่งไปหาไอ้เสือ และไปมอมเหล้าตัวเองที่ห้องไอ้เสือ กลับมาถึงห้องก็คอพับแล้ว แค่นี้ก็คว้าใจแม่เรามาได้ แต่แม่เราไม่เคยสุด รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้"

"ที่รักคะ ฉันว่าพอเถอะค่ะ ไปพักผ่อนกันไหม"

"นี่ก็พักแล้วไงครับแม่ เล่าต่อครับพ่อ กำลังสนุกเลย"

โจขัวรีบอ้อนพ่อบ้าง

"ก็ตอนขับรถออกจากหอ ในตอนที่พอกำลังจะสารภาพรัก อยู่ ๆ ก็ได้กลิ่นเหม็นเน่ามาจากทางด้านลัง กระทั่งแม่เราบอกพ่อว่าเธอตดนั่นแหละพ่อนี่อ้วกแทบพุ่ง"

แบดซ์เล่าไปด้วยหัวเราะไปด้วย ผิดกับแสนดีที่เอาแต่นั่งเขินอยู่อย่างนั้น

"ไม่พูดแล้วแม่ไปหาอะไรทำดีกว่า ปล่อยให้ผู้ชายคุยกันสองคนก็แล้วกัน"

"ถ้าผมเจอผู้หญิงอย่างแม่ผมจะต้องทำยังไงนะ"

โจชัวได้แต่คิดอยู่อย่างนั้น

“แค่ลูกรักเธอ แค่นั้นก็เกินพอแล้วลูก” แสนดีบอกกับลูกชายเพียงคนเดียวของเธอด้วยรอยยิ้ม