ตอนที่ 4. วันเปิดภาคเรียน
1009 Words
วันนี้เป็นวันเปิดเทอม เหล่านักศึกษาแต่ละคณะรีบเดินเข้ามายังมหาลัย บ้างก็มารายงานตัว บ้างก็มาลงทะเบียน และทำเรื่องต่าง ๆ ของแต่ละคนยกเว้นเธอคนนี้ " แสนดี " หญิงสาวน้องใหม่เฟรชชี่ปีหนึ่งที่ตอนนี้เอาแต่นั่งถอนหายใจอยู่อย่างนั้น เพราะคิดไม่ตกเรื่องที่พ่อกับแม่พูดนั่นเอง
"เอะอะ อะไรก็แสนดี ๆ ฉันบอกคุณแล้วใช่ไหมว่าไม่เอาชื่อนี้ฉันจะเอาแสนรัก !! "
เสียงพ่อกับแม่ยังคงดังก้องในโสตประสาทของเธอ พร้อมกับความคิดที่ว่าทำไมแม่ไมค่อยปลื้มกับชื่อแสนดีสักเท่าไหร่ แม่อยากใช้ชื่อแสนรัก แต่พ่ออยากใช้แสนดี เธอเอาแต่คิดในใจว่าแสนดีแล้วยังไง แสนรักแล้วยังไง สุดท้ายแม่ก็ไม่เคยขัดใจพ่อได้อยู่ดี และที่สำคัญต่อให้แม่จะขัดพ่อไม่ได้ ก็ใช่ว่าพ่อจะดีใจหากแต่พ่อก็เศร้าเหมือนกันหากว่าทำให้แม่โกรธ แล้วแบบนี้จะไม่ให้เธอคิดมากได้ยังไงกันก็พ่อกับแม่เล่นไม่ลงรอยกันแบบนี้ แต่ก็เป็นความรักของพ่อกับแม่ที่แปลกประหลาดเป็นอย่างมาก
"หึ...หารู้ไม่ว่า...ลูกของพ่อกับแม่นั้นแสนแสบ !! " แสนดีคิดและยิ้มออกมาเพียงคนเดียวก่อนจะตกใจกับเสียงร้องเรียกของเพื่อนที่ดังมาแต่ไกล ทำเอาเธอตกใจเป็นอย่างมาก
"แสนดี ทางนี้ แสนดี ได้ยินไหม แสนดี อีแสนดีโว๊ย !! "
เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งที่ตะโกนผ่านหน้าของกลุ่มชายหนุ่มรุ่นพี่ปี 3 ที่นั่งกันอยู่อีกมุมหนึ่งทำเอาทุกคนตกใจเป็นอย่างมากโดยเฉพาะ "โจชัว"
ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะหันไปมองซ้ายมองขวา ว่าใครกันนะมันช่างกล้าเอาชื่อแม่อันเป็นที่รักของเขามาล้อแบบนี้
"ใครล้อชื่อแม่กูว๊ะ !! " โจชัวหันไปมองหน้าเพื่อน ๆ แต่ละคน แต่ทุกคนก็ได้แต่ส่ายหน้า
"อีแสนดี !! " เสียงเดิมยังคงลอยมาอีกครั้ง
"เห้ยมากไปแล้ว นั่นเล่นแม่กูยังไม่พอยังมาขึ้นไอ้ขึ้นอีอีก "
คราวนี้โจชัวถึงกับเดินหา โดยเดินไปรอบๆ บริเวณที่พวกเขานั่งกันอยู่ กระทั่งเห็นกลุ่มหญิงสาวสองสามคนเดินตรงไปยังผู้หญิงคนหนึ่งที่นั่งอยู่ตรงนั้น โจชัวถอนหายใจก่อนเดินจ้ำอ้าวเข้าไปอย่างเอาเรื่อง
"เมื่อกี้ใครเรียกแสนดี ?" ทั้งที่ได้ยินกันครบทุกคนกับคำถามของชายหนุ่มแต่ทว่าทุกคนก็แปลกใจกับคำถามของเขา
"เป็นบ้าอะไร ? " แสนดีถึงกับขมวดคิ้วถาม
"พี่ถามว่าเมื่อกี้ใครเรียกแสนดี ทำไมทำแบบนี้ไม่มีมารยาท !"
คราวนี้โจชัวตะคอกเสียงดังลั่นทำเอาทุกคนหันมามองโดยเฉพาะกลุ่มเพื่อนของเขาที่รีบเดินตามมาสมทบอย่างรวดเร็ว
"พี่ถามว่าใครเรียกแสนดี ไม่มีปากกันหรือยังไง ? "
"นะ นะ หนูค่ะ หนูเรียกแสนดีเอง" การ์ตูนเพื่อนของเเสนดีรีบยกมือตอบ อีกทั้งยังมีอาการกลัว ๆ กล้า ๆ
"ใครบอกว่า..." ไม่ทันที่โจชัวจะถามด้วยซ้ำ ว่าใครบอกว่าแม่พี่ชื่อแสนดี แต่แสนดีตัวจริงก็เอ่ยตัดหน้าเสียก่อน
"เรียกแสนดีแล้วทำไมคะ เพื่อนกันเรียกกันไม่ได้เหรอ " แสนดีลุกขึ้นยืนและเท้าสะเอวถามในทันที และเป็นอาเธอร์เพื่อนของโจชัวที่รีบถามคืน
"เพื่อน ? "
"ใช่ เนี่ยการ์ตูนคนนี้ สตางค์ ส่วนหนูชื่นแสนดี แล้วทำไมพี่มีปัญหาอะไรไม่ทราบอย่าบอกนะว่ามันไปชื่อเหมือนกันกับแม่พี่ !!"
คราวนี้แสนดีถามอย่างเอาเรื่องเป็นอย่างมาก และนั่นทำเอาเพื่อน ๆ ของโจชัว อย่างอาเธอร์ แทนไท ถึงกับหัวเราะร่าขึ้นมาพร้อมกัน
"ว่าไงคะ ชื่อแม่พี่เหรอ ? ถ้าใช่หนูไม่ให้เพื่อนขอโทษหรอกนะ เพราะว่าเพื่อนไม่ได้ด่าแม่พี่ แต่เพื่อนมันเรียกหนู เป็นพี่เองนั่นแหละที่อุตะริคิดมากไปเอง ชื่อแสนดีไม่ได้มีคนเดียวในโลกนะคะพี่"
"ไปกันเถอะไอ้โจชัว มันก็จริงอย่างน้องมันว่า พี่ขอโทษแทนเพื่อนพี่ด้วยนะพอดีไอ้นี่มันเป็นคนรักพ่อแม่มันมาก"
แทนไทรีบออกตัวแทนโจชัวอีกทั้งยังพยายามดึงให้เขาออกมา
"ใช่ชื่อแสนดีไม่ได้มีชื่อเดียวในโลก แต่แสนดีเหมือนแม่พี่อ่ะมีคนเดียวในโลก อย่างเธอไม่น่าชื่อแสนดี น่าจะชื่อแสนแสบ แต่ไม่ใช่แสนแสบที่ดื้อหรือซนหรอกนะ เธอมันคลองแสนแสบชัด ๆ เด็กอะไรปากดี ปีกกล้าขาแข็ง"
คราวนี้โจชัวรัวเป็นชุดขึ้นมาในทันที และมีเหรอว่าคนอย่างแสนดีคนนี้จะยอม
"หนูก็ไม่ได้อยากเป็นเหมือนแม่พี่ค่ะ ไอ้ชั่ว"
"ห๊ะ !! ว่าอะไรนะไอ้ชั่วอย่างนั้นเหรอ "
"อ้อ พูดผิดค่ะพี่โจชั่ว เอ้ย โจชัว" แสนดีพูดและนั่งลงเหมือนเดิม คงมีเพียงแต่โจชัวเท่านั้นที่ในตอนนี้โมโหเป็นอย่างมาก
"ฝากไว้ก่อนเถอะยัยแสนแสบ ยัยน้ำเน่า"
"ค่ะ แล้วรีบมาเอาคืนนะคะไอ้ชั่ว มโนเก่งนะเรา"
"แสนดีแกอย่าไปกวนประสาทพี่เขาสิ" การ์ตูนรีบเบรกเพื่อนทันที เพราะไม่อยากมีเรื่อง
"เออ ๆ งั้นไปกันเถอะรุ่นพี่เรียกที่ลานกิจกรรม"
แสนดีหันมาชวนเพื่อน ก่อนจะพากันเดินออกไปในทันที ทิ้งให้โจชัวที่ยืนโมโหความดันขึ้นอยู่ตรงนั้น
"ยัยนี่นะ คอยดูเถอะถ้าเป็นรุ่นน้องในคณะนะ แม่งจะจัดให้หนัก !! " โจชัวบ่นด้วยความหงุดหงิดเป็นอย่างมาก
“
- Writer
