Literal akong napanganga. Like seriously? Ano ‘yong narinig ko? Balak ko pa sanang suntukin ang sarili ko para magising pero pinigilan niya ako.
“I’m alive, aren’t you happy?” Tanong niya pa sa akin. Mabilis kong hinawakan ang muka niya, ‘yong pisngi, buhok, braso, kamay, legs at bago pa mapunta kung saan ang kamay ko. Muli akong tumingin ng diretso sa mata niya habang ramdam kong tumutulo na naman ang luha ko.
“Hindi ba ‘to panaginip? You’re alive? Buhay ka ba talaga?” Nginitian niya ako at saka inihawak ang kamay ko sa dibdib niya. Sobrang bilis ng pagtibok noon.
“Alam mo ba kung gaano ako kasaya makita ka?” Tanong niya.
“Masaya akong makita ka pero paano? Paanong buhay ka?” Naupo siya sa tabi ko at saka tumingin sa akin.
“Hindi ko rin alam, no’ng araw na sumugod ako sa hideout ng r
