Yusuf Çakır Dağlı
Kanımı kaynatan öfke, bir taşarsa herkesi bin pişman edecek de kimsenin haberi yok.
“Babaanne!”
Bağırışım, muhtemelen bütün konağı inletti.
“Ne başırırsın deli danalar gibi Yusuf’um?” dedi babaannem sakin bir şekilde. Bir yandan da kendine yaptırdığı Türk kahvesinden bir yudum alıyordu.
“Niye mi bağırırım? Ne olur sana böyle babaanne? Sen böyle bir kadın mıydın? Ben merhameti de, öfkeyi de senden öğrendim ama senin artık öfken daha ağır basar belli ki!”
Sakin bir şekilde kahvesini sehpasına bıraktıktan sonra bastonunu kavradı ve yavaşça ayağa kalktı. “Önce o sesine dikkat et Yusuf’um. Şu aralar ses tonun pek hoşuma gitmiyor! Ben hem senin büyüğünüm, hem de meclisin! Ne yaparsan vardır sebebi!”
Sesi öfkeli değildi ama her kelimesini vurguluyordu. “Bildiğin şey g
