เวลา 11:45 น.
ตื๊ด…ตื๊ด…ตื๊ด… เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานของแก้วกัญญาดังขึ้น ทำให้คนที่กำลังวุ่นอยู่กับจอคอมพิวเตอร์ถึงกับถอนหายใจดังเฮือก เอื้อมมือไปรับพร้อมกับกรอกเสียงลงไปอย่างนุ่มนวล
“สวัสดีค่ะ แผนกธุรการค่ะ”
“สวัสดีค่ะ ดิฉันโทร.มาจากโรงพยาบาลวิภาวีนะคะ ต้องการเรียนสายคุณแก้วกัญญาค่ะ” แก้วกัญญาใจกระตุกวาบทันทีที่ได้ยินชื่อโรงพยาบาล
“ดิฉันแก้วกัญญาพูดอยู่ค่ะ”
“คุณแก้วกัญญาคะ ตอนนี้ดิฉันอยากให้คุณมาที่โรงพยาบาลค่ะ เนื่องจากคนไข้มีอาการแทรกซ้อน คุณหมอจึงต้องการพูดคุยเรื่องการรักษาในขั้นต่อไปกับคุณแก้วกัญญา ไม่ทราบว่าสะดวกมาตอนไหนคะ”
แก้วกัญญาหัวใจแทบหยุดเต้นตั้งแต่ประโยคแรก ตวัดตามองนาฬิกาแล้วรีบตอบออกไปอย่างรวดเร็ว
“เอ่อ สักประมาณบ่ายโมงตรงได้ไหมคะ”
“ได้ค่ะ ดิฉันจะจัดคิวนัดคุณหมอไว้ให้นะคะ”
“ค่ะขอบคุณมากค่ะ” แก้วกัญญาวางโทรศัพท์ลงอย่างหมดแรง น้ำตาเอ่อท้นคลอเต็มสองตา อัญตราเห็น
