สัญญา
คำตอบของแก้วกัญญาทำให้คนที่รอคำตอบเงียบกริบ เขามองผู้หญิงตรงหน้าอย่างค้นคว้า แววตาที่มองนั้นต่างไปจากเดิม
“ฉันพอเข้าใจที่เธอต้องประหยัดนะลูกแก้ว” คราวนี้เขาทำเสียงจริงจัง แววตาไร้แววยั่วเย้าหรือล้อเล่นอีกต่อไป “จริงอยู่น้องเธอไม่สบาย แต่ก็เธอก็ต้องรู้จักดูแลเอาใจใส่ตัวเองบ้าง”
ณัฐภาคย์เอ่ยชื่อเล่นของหญิงสาวเป็นครั้งแรก และนั้นทำให้คนที่นั่งนิ่งรู้สึกอุ่นวาบยังกลางใจอันแห้งแล้ง
“ที่ถามเพราะเป็นห่วง และคิดว่าเธอคงไม่อยากจะล้มป่วยลงไปในขณะที่ต้องดูแลน้องชายอีกคนหรอกนะ”
หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มนิ่ง ดวงตาไหววับแวบหนึ่งก่อนจางหาย แล้วก้มหน้าหลุบตาซึมซับคำว่าเป็นห่วงและความอ่อนโยนที่เขาแสดงออกมาโดยไม่รู้ตัวลงในก้นบึ้งของหัวใจ
“คงไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ ลูกแก้วอยู่คนเดียวก็ไม่ได้ลำบากอะไร สิ่งไหนที่ไม่จำเป็นลูกแก้วก็จะไม่ซื้อ อย่างเครื่องใช้ไฟฟ้ามันไม่ได้เสียเงินซื้อมาแค่ครั้งเด
