ฉันเห็นคุณแล้ว
ณัฐภาคย์กระชากหญิงสาวขึ้นมาเผชิญหน้าด้วยความโกรธสุดขีด ตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่เคยมีใครกล้าให้เขาคอย ไม่เคยมีใครทำให้เขาต้องเป็นห่วง ไม่เคยมีใครที่กวนประสาทและไม่เคยมีใครทำให้เขาโกรธจัดได้อย่างหล่อนอีกเช่นกัน!
“กล้ามากที่พูดแบบนี้กับฉัน!” ชายหนุ่มออกแรงบีบแขนจนอีกฝ่ายร้องออกมาด้วยความเจ็บ
“โอ๊ย! ปล่อยลูกแก้วนะคะ ลูกแก้วเจ็บ... คุณแสบ”
แก้วกัญญาพยายามแกะมือของเขาออก ใบหน้าเผือดซีดลงไปอีกหลายเท่าตัว
“สมน้ำหน้า!” แก้วกัญญาถึงกับน้ำตาคลอ “ไม่ต้องมาบีบน้ำตา! ลืมแล้วเหรอว่าพูดกับฉันยังไง ลืมหน้าที่ของตัวเองแล้วใช่ไหม หัดเจียมตัวซะมั่งสิ ว่าเธอเป็นใครแล้วฉันเป็นใคร!”
เพราะความโกรธที่ไม่เคยมีใครกับเขามาก่อน ทำให้ชายหนุ่มพูดออกไปโดยไม่ทันได้คิด ว่าได้สร้างความเสียใจอย่างยิ่งต่อหญิงสาว หล่อนจึงหยุดการขัดขืนทันที แววตาที่มองเขาเต็มไปด้วยหยาดน้ำ ก่อนจะก้มหน้าลงอย่างสำนึกและเจียมตัว
