แก้วกัญญาก้าวเข้ามายื่นจนชิดโซฟาอีกตัวก่อนจะถามอย่างไม่แน่ใจนักว่าต้องวางตัวเช่นไรต่อหน้าเขา เพราะอย่างไรเสีย หล่อนก็เข้ามาอยู่ในฐานะแม่บ้านทำความสะอาด การจะให้ขึ้นไปนั่งเผยอหน้าทัดเทียมกับเจ้าของบ้านคงไม่เหมาะ!
“คุณแสบจะให้แก้วนั่งตรงไหนคะ”
ณัฐภาคย์ดึงแก้วกาแฟออกจากปากทันทีที่ แล้วมองหล่อนราวกับไม่เคยพบเจอกันมาก่อน
อะไรกันวะ? นอนห้องเขาแค่คืนเดียวเพี้ยนไปเลยหรือไง ถึงไม่รู้ว่าต้องนั่งตรงไหน
“เป็นอะไรไป ก็นั่งบนนี้ไง” เขาตบมือลงบนโซฟาที่ตนนั่งอยู่
“หรือจะนั่งข้างล่าง ถ้าชอบแบบนั้นก็ตามใจนะ”
ชายหนุ่มพูดไปอย่างนั้น แต่หญิงสาวกลับทำตามที่เขาบอก นั่นคือนั่งลงบนพื้นข้างโซฟาตัวใหญ่ จนคนมองต้องส่ายหน้าอย่างหงุดหงิด
“เป็นอะไรไปหรือเปล่า” ณัฐภาคย์ถามพลางขมวดคิ้วมองหล่อน
“เป็นแม่บ้านทำความสะอาดค่ะ” คำตอบแบบกำปั้นทุบดินทำให้คนถามถอนหายใจยาวเหยียด
“ฉันไม่เคยคิดแบ่งแยกชนชั้น เพราะงั้นขึ้นม
