Habang inaayusan ako ng mga kinuha ni Kael na mga tauhan. Naghahalo ang kaba sa aking dibdib at excitement.
“Apo, mag-ingat ka huh? Wag kang lalayo kay Kael. Pero, wag ka na lang kaya tumuloy?.”
Bakas ang pag-aalala sa boses ng matanda. Ilang taon ko na ba kinimkim ang poot sa aking puso?. Ngayon na ang tamang panahon, para balikan ko ang pamilya na inabanduna ako. Hindi ko ito mapapalampas.
“Pahiram ng suot mo na singsing lola.”
Paalam ko sa matanda sabay abot ng kamay nito para isuot ang singsing na bagay na bagay sa maputi at hugis kandila na mga daliri ko.
“Ano ba ang plano mo apo? Sana ay hindi ka mapahamak diyan, kinakabahan ako para sayo.”
“Don't worry, lola. Ako pa ba? Pinalaki mo ako na matibay ang loob at matatag. Dapat lang na kaya ko ang sarili ko.”
“Hindi mo maaalis
