Pagdating ko sa loob, nakita ko si Kael na nakaupo sa bar, sa pangalawang palapag ng kanyang bahay.
“Bakit ka bumalik?.”
Tanong nito na inismiran ko lang. Tumabi ako ng upo sa kanya at inagaw ang baso na may lamang alak.
“Ay putcha! Ang pait naman! Ano ba ‘to? Sobrang tapang, kaya ta talagang ipaglaban. Parang nasunog ang lalamunan ko.”
“Whiskey kasi yan, sanay ka lang kasi sa gin pomelo.”
Pang-aasar nito sa akin na hindi ko pinansin. Umikot ako ng upo at humarap sa lalaki.
“I'm sorry, hindi ko alam.”
Mahina ang boses ko, pero sigurado ako na narinig niya ang sinabi ko.
“Okay lang, sanay naman ako husgahan ng hindi oinakikinggan ‘e. Hindi na ako umaasa na maintindihan mo.”
Bigla akong nalungkot sa sinabi ni Kael. Pati ba naman sa akin, mababaw ang tingin niya. Pero hindi ko n
