บทที่ 18
เมื่อถึงวันที่นัดหมาย ทุกคนต่างก็มารวมตัวกันที่หน้าประตูจวนสกุลลู่ เพื่อเตรียมตัวออกเดินทางไปเที่ยวนอกเมือง ครั้งนี้พวกเขาตั้งใจออกไปเที่ยวป่าที่ห่างออกไปจากเมืองหลวงพอสมควร และตั้งใจจะพักอยู่ที่นั่นสักสามวัน พวกเขาเตรียมตัวมาอย่างดีโดยการนำหมอไปด้วย เผื่อเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น
ขบวนรถม้าเป็นไปด้วยความเรียบร้อย การเดินทางน่าจะใช้เวลาทั้งหมดเกือบสามชั่วยาม จึงทำให้เกิดความเบื่อหน่ายระหว่างเดินทางบ้าง
ลู่เหม่ยซานมองออกไปนอกหน้าต่างเพื่อชมวิวทิวทัศน์ ภาพที่เห็นก็ทำให้นางยิ้มออกมาอย่างสดใส โดยไม่รู้ตัวเลยว่ารอยยิ้มนั้นของตนได้ตราตรึงใจคนผู้หนึ่งไปแล้ว
ซูเซียวเทียนได้แต่มองภาพที่เห็นด้วยความเผลอไผล จนไม่สามารถละสายตาออกมาได้เลยแม้เพียงเสี้ยวเดียว
เขายิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว จนไปสะดุดตาคนที่ขี่ม้าอยู่ข้าง ๆ “นี่ก็ผ่านมานานแล้ว ยังมิได้บอกความในใจออกไปอีกหรือ” เขาพูดขึ้นลอย ๆ แต่คนที่ไ
