Keyifli okumalar...
Gözler ruhun aynasıdır, diyordu annem. Babamın gözleri her zaman kıpkırmızıydı. Beyaz ak yerlerinde kan kan damarlar halindeydi. Ne zaman gözlerine bakacak olsam, kana susamış bir ruh görürdüm babamın gözlerinde. Elini kaldırıp bağırırken o susuzluğunu gidermek için uğraşıyordu.
Döverek, bağırarak, saçlarımızdan tutup sürükleyerek, her yerimizi morartı içinde bırakarak...
Kemerle vurmayı daha çok severdi. Vurdukça vurası gelirdi hep. Bazen acıdan bayılana kadar vururdu. Bazense ona yalvarana kadar...
Annem o mahallenin en güzel kadınıydı ve babamın elinde harcanmıştı. Dedemin zorla evlendirdiğini biliyordum annemi, babam olacak adam müsveddesi ile. Hiç istemediği halde ben olmuştum. Çünkü biliyordu ki annem, ben de onun gibi çok dayak yiyecektim.
Gerçi annem bana h
