Habang kumakain sila ay panay ang tingin sa kanya ng kanyang asawa. Siguro ay hindi ito makapaniwala na dumating nga siya. Sumisikip parin ang dibdib niya sa kanyang nalaman sa nais nitong gawin kanina.
"Kahit anong problema na dumating sa buhay natin ay huwag na huwag dapat nating isipin ang pagkitil ng sariling buhay natin." Di na niya napigilang wika rito.
"I'm sorry, bigla lang akong nawalan ng pag-asang mabuhay, mahal." Sagot ni Ricardo.
"Paano kung.. kung nakapagdesisyon ako na bukas pa pupunta dito? tapos wala kana? dapat ay ugaliin ang may mahabang pasensya, Ricardo." Wika naman niya rito.
Tumigil ito sa pagsubo at fomucus ng tingin sa kanya.
"Ganoon kita kamahal, sana ay huwag mo na akong iiwan pa, Elaiza." Nagmamakaawa ang mukhang wika nito sa kanya.
" Iiwan parin kit
