Gökhan Dilmen
Melek gibiydi Tuğbamm… içeriye girdik gülleri alırken güldü ya dünyalar benim oldu. Salona geçtik lan baba bey pek ciddi duruyor sonra diğerlerine döndüm hepsnin yüzü nötr birşey anlamadım ki. Lan asker adamım o kadar eğitim almışım şu ortamda ne dönüyorsa çözemedim kafam tam yerine gelmemiş belli…
Tuncayl amca soru sordukça elimden geldiğince düzgün cevap vermeye çalıştım. Adam normal şeyler soruyor aslında ama o kadar gergindim ki adımı sorsa yanlış cevap verecekmişim gibi geliyor. O an ne kada kalabalık olursak olalım babamın yokluğunu iliklerime kadar hissettim…
Ahmet baba ne kadar tanısada bir yıldır anlattıklarımızla tanıyor biliyor… artık bir saat mi geçti bir günmü anlamadım. Tuncay amca kahkahayı bastı.
“Kızım yazık şu çocuğa bir su getirin camı açın hava alsın
