“Let’s go,” hawak niya ang kamay ko at kinabit ang ticket sa kamay ko.
Nangingi nig ang kamay ko simula pa kanina at pakiramdam ko ay kahit paano’y na wala ng konti ang takot ko pero sa isip ko ay pa ulit-ulit na nag flashbacks ang lahat nang masaklap na nangyari.
“Im sorry” sabi niya na hindin makatingin ng diretso sa mga mata ko “Ayaw ko lang na habang buhay mo takas an ang mga bagay na kinakatakot mo, I want all th best for you.”
Nakatingin lang ako sa kanya, ang mga mata niya na humihingi ng tawad kahit hindi maka-tingin ng maayos sa mga mata ko. Guilty siya sa ginawa niya, kahit ang ginawa niya ay para lang rin naman sa akin.
“It’s okay pero can you buy me water first?” nahihiya kong sabi bago tingin sa isang stall nang tender juicy. “Nangiginig pa rin ang kamay ko,”
Mabilis na
