ღMia♔
Kalbim göğüs kafesimi kırmak istercesine hızlı hızlı atarken olduğum yere çöktüm. Göz yaşlarım yanaklarımı ıslatıyor, bu olanların nasıl düzeleceğini düşünmeye çalışıyordum. ne yaparsam yapayım bulamıyordum. Yoktu! Lanet olası hiç bir çıkış yolu yoktu. Göremiyordum.
En azından benim hayatım düşünülürse, tek başıma bulabileceğim hiç bir çıkış yoktu. Gluskin'in tehditleri kulaklarımda çınlarken ağlamam daha da şiddetlendi. Ona bir söz vermiştim ve tutmak zorundaydım. Bu yerden gitmeyi her şeyden çok istesem de, bedenimin başka bir safkana ait olmasını da istemiyordum. Diğer yandan bu duruma Rio'u nasıl ikna edecektim? Üstelik ne durumda olduğundan bile bir haberdim. Tek yapabildiğim iyi olduğunu umut etmekti. Aynı şekilde kuzenim ve Narcissa içinde...
Tüm karamsar düşüncelerim zih
