12 Şubat 2031
Evimizde bir telaş hakimdi. Bugün minik ailemizle Serdar’ın yanına Amerika’ya gidiyorduk. 5 saat sonra uçağımız vardı. Tatlı telaşlı ve aynı zamanda huzurlu akşamımızda Yusuf kızımızla ilgilenirken ben de son hazırlıklarımızı tamamlıyordum. Hayatımız 5 yıl önce tamamen değişmişti. Her şey mükemmel olmak üzereyken bir anda geri dönülemez felaketlere sürüklenmiş, sonra hayat bizden aldıklarının gereğinden fazla olduğunu düşünmüş olacak ki bize Aydil’i göndermişti.
Evin içinde valiz fermuarlarının sesi, dolap kapaklarının açılıp kapanması, Yusuf’un kızımıza bir şeyler fısıldayan yumuşak sesi, arada duyulan minik kahkahalar kalbimi hem ısıtıyor hem de geçmişin gölgesini hatırlatıyordu. Beş yıl önce yaşadığımız o kırılma anı, hayatın ortasına düşen bir yıldırım gibi her şeyi yak
