4. BÖLÜM - Aynı Oda, Farkı Dünyalar✨
314 Words
“O konuşmadan sonra her şey daha da ağırlaştı. Ne söyledik, ne sustuk… ama içimizde bir şey büyümeye başladı. Sessizlik artık daha çok şey anlatıyordu.”
---
Sare, elinde bir yastık, bir pijama takımıyla ağır ağır Ömer’in odasına yürüdü.
Ayak sesleri taş koridorda yankılandı.
Her adımı, içine oturan bir gerçeği biraz daha derinleştirdi:
Artık o bir eşti.
Ama hissedemediği tek şey buydu.
Kapıyı tıklattı, usulca araladı.
Ömer camın önünde ayakta duruyordu, sırtı dönüktü.
Bir an için dönmesini bekledi.
Belki göz göze gelirlerse bu soğuk duvar erirdi.
Ama Ömer sadece başını eğip, pencereye daha sıkı sarıldı.
Sare usulca içeri girdi.
Kapıyı kapattı.
Elindeki eşyaları köşedeki koltuğa bıraktı.
Gözleri odayı süzdü…
Kalın perdeler, koyu renk mobilyalar, askeri düzen…
Soğuk ama düzenli.
Ömer başını çevirmeden konuştu:
“İstersen yatağı sen kullan. Ben koltukta yatarım yine.”
Sare'nin sesi çıkmadı.
Ama elleri sıkıca birbirine kenetlendi.
İncinmiş gibi değil…
Sanki kırılmaktan yorulmuş gibi.
Yavaşça yatağın kenarına oturdu.
Ömer hâlâ camdan dışarı bakıyordu.
Karanlıkta bile gözleri büyüyen dağları izliyor gibiydi.
> “Eskiden biz aynı köyde büyüyen iki çocuktuk.
Şimdi aynı odada susan iki yetişkin olduk,”
diye geçirdi Sare içinden.
Zaman ilerledi.
Işıklar söndü.
Oda loşlaştı.
Ömer, yer yatağına benzer şekilde koltuğu hazırladı.
Ama göz ucuyla Sare’ye baktı.
Sare gözlerini kapatmış ama uykuda değildi.
Tüm bedeni, bir yabancının evine sığınmış gibi gergindi.
“İstersen konuşabiliriz…” dedi Ömer alçak bir sesle.
“Hayır, gerek yok,” dedi Sare hemen ardından.
Ama o cümleyle birlikte odaya öyle bir sessizlik çöktü ki, saat bile tıkırtısını yavaşlattı.
Gece boyunca ne Ömer döndü, ne Sare.
İkisi de kendi tarafında, kendi geçmişiyle hesaplaştı.
Ama o odada, hiç duyulmayan bir şey vardı:
Kalp sesleri.
İkisinin de kalbi aynı ritimde çarpıyordu.
Aynı şeyleri hatırlıyor, aynı kelimelere susuyordu.
---
📎 Bölüm Sonu Notu:
Aynı odada olmak, yakın olmak anlamına gelmez.
Bazen iki kalp yan yana bile olamaz.
Ama en güçlü bağlar, işte böyle sessiz gecelerde kurulur…
---
- Writer
