Chapter 19
2062 Words
CHAPTER 19
Nag-aalalang napapatingin ako sa wall clock. Hindi ako makatulog dahil kanina ko pa iniintay si Wind, bigla kasi siyang umalis ng sinabi niya kung sino talaga si Eilleen. Hindi na namin siya napigilan ni Reese dahil nagmamadali siyang umalis, hinanap na namin siya kanina sa buong BHO pero mukhang lumabas siya.
Hindi naman ako pinayagan nila Ate Hurricane na lumabas, baka daw kung mapaano pa ako kapag umalis ako at undan si Wynd. Pero hindi naman ako mapakali dito na nakaupo lang, I need to talk to Wynd. Aamin ako, I over reacted. Pero kung hindi pa nangyari yon hindi ko malalaman na mahal niya ako.
Tumingin ako kay Summer na kasalukuyang may binabasang magazine sa isang tabi, sinamahan niya ako sa pagpupuyat. Ayaw akong paiwan ni Ate Hurricane kanina, ang kaso kitang-kita sa kaniya na inaantok na siya. Wala daw silang tulog ni Reese dahil sa complicated daw ng project nila. Kaya si Summer ang kasama ko ngayon.
Para ngang hindi pa siya tinatamaan ng antok sa itsura niya dahil gising na gising na nagbabasa siya. Samantalang ako haggard na haggard na ang itsura. Tumingin na naman ako sa wall clock. Nasaan na ba si Wynd?
"Relax, will you? Dadating din yon. Why don’t you sleep at gigisingin kita?" pagpapakalma sakin ni Summer.
"I can't." My voice sounds hoarse. Kanina pa kasi ako hindi nagsasalita at masakit na ang lalamunan ko kakaiyak ko kanina. I fell like crying again, pero hindi ko na kayang umiyak.
"Fine, just stop fidgeting cause it wont do any good. Besides makakapag-usap din naman kayo kapag nakabalik na siya."
"K-Kung babalik pa siya."
"It’s not like he can leave you, magtatanggal lang ng sama ng loob iyon. Then he'll come back and worship you again, kailan ka ba tinigilan non kahit anong pambabara mo sa kaniya noon?"
"Iba ngayon."
"Right, Dahil nagselos ka sa pinsan niya. Ano namang masama doon? Siya ba hindi marunong magselos?"
"I judged him."
"It’s part of our life. Hindi tayo perpektong tao, babarilin ko ang magre-react. May sari-sariling problema ang bawat tao, at lahat ng tao may kahinaan. It looks like you're weakness is him, and him is you."
Hindi ako nakaimik. Maybe tama si Summer, si Wynd nga ang kahinaan ko. Hindi ko lang maamin sa sarili ko, at kahit na alam kong mahal ko na si Wynd nandoon pa rin ang takot na baka hindi niya ako mahalin. Then I found out, and I don’t know what to do about it.
Hindi ko alam kung anong dapat kong gawin ngayong alam ko na. I'm glad that I know now that Wynd love me, pero ano ng susunod? Ano ng kahahantungan naming dalawa ngayon na alam na namin na mahal namin ang isa’t-isa?
Napalingon ako kay Summer ng bigla siyang tumingin sakin, bumuntong hininga siya at umayos ng upo. Pagkatapos ay seryosong tumingin siya sakin.
"Autumn, you're older than me pero isang year lang yon, kaya pwede pa kitang pagsabihan. I think I know what you're going through, but mine is a different case since it doesn't last that long. I know na naiintindihan mo kung ano ang tinutukoy ko, I want to tell you na naiintindihan kita. Kung bakit natatakot ka. Normal lang sa mga tao ang matakot. Pero you have to understand that the fear in your heart will never end. Kahit lahat ng may asawa dito tanungin mo ay iyon din ang isasagot sayo." Bumuntong hininga siya ulit. Seryosong tao si Summer, workaholic. Pero higit sa lahat she's a keen observer. Hindi man siya palaimik pero mabilis niyang maintindihan ang mga bagay-bagay. "They got used to it sa takot. Dahil kung mahal mo talaga ang isang tao, kapag totoong mahal mo siya, then matatakot ka talaga na mawala siya. Because if you don’t care anymore then you don’t really love that person."
"And you know this because?"
"I don’t have a love life. But it doesn't mean I don’t know how to love."
Sa ekspresyon niya mukhang hindi niya gustong pag-usapan ang tungkol sa kaniya. Nagkibit balikat ako, problema ko muna ang aayusin ko. Hindi ko nga maayos yung sakin paano ko pa siya tutulungan?
"I really need to find Wynd, baka kung ano ng nangyari sa kaniya."
"He'll be fine." summer assured me.
"Hindi mo naman alam-"
"Alam ko, pinasunod ko sa kaniya si Ice." nakasimangot na humiga ako sa kama at tumingin sa kisame.
Iniisip ko kung anong sasabihin ko kay Wynd sakaling umuwi na siya. Sasabihin ko ba ng harapan na mahal ko siya? Sasabihin ko ba sa kaniya ang mga pinag-usapan namin ni Reese? There's so much I want to say.
Marami akong gustong iparating sa kaniya, gusto ko na magkaliwanagan na kami. I don’t want to run anymore.
Nagkatinginan kami ni Summer ng biglang may narinig kaming ingay sa labas, tapos may kumakatok sa pinto. Binuksan ni Summer iyon at pumasok si Ice na karay-karay si Wynd na halos wala ng malay, dahil sa kalasingan.
"Ano ba bitawan mo ko!" sigaw na utos ni Wynd kay Ice. Madilim ang anyo ni Ice habang nakatingin kay Wynd, mukhang sinamahan niya lang si Wynd at hindi siya uminom dahil normal pa rin ang kilos niya. Muntik pang bumagsak si Wynd sa sahig ng pilit siyang kumawala kay Ice.
"Stop it, Wynd." Utos sa kanya ni Ice
"Shtop? I'll Shtop, ialis mo lang ako dito!" tumingin sakin si Wynd. Bigla siyang ngumiti pero ilang sandali lang ay nawala ang ngiti niya, napalitan iyon ng lungkot. Hindi na siya napigilan ni Ice ng bigla siyang umupo sa sahig, Wynd looks defeated. Nasa magkabilang ulo niya ang kamay niya at nakatungo lang siya, then I hear his quiet sobs.
"Tell me Ice, hindi iyan si Autumn diba? It's always like this, I keep on seeing her everywhere. Tapos kapag lalapit na ako bigla siyang nawawala. She's always been out of my reach." Malungkot na sabi ni Wynd.
Tumingin sakin si Ice, walang paninisi sa mga mata niya. Pero I can see it in his eyes, he's telling me to talk to Wynd. Alam kong nag-aalala siya para sa kapatid niya.
Tinanguhan ko na lang siya. Tumingin si Ice kay Summer na agad na nag-iwas ng tingin at tumayo dala ang magazine. Lumabas na siya at tahimik na sumunod si Ice sakanya.
Lumapit ako sa cabinet at kumuha ng pajamas, nilagay ko iyon sa kama pagkatapos ay kumuha ako ng face towel at pumunta ako sa bathroom. May nakita akong crystal bowl doon at nilagyan ko ng maligamgam na tubig. Lumabas ulit ako at naabutan ko si Wynd na nakaupo pa rin sa sahig. Ipinatong ko muna sa bedside table ang bowl at tumalungko ako kay Wynd.
"Come Wynd papalitan kita ng damit."
"You're not real right? Maybe if I blink again mawawala ka na. So I won't look at you, para hindi ka na mawala."
"Wynd-"
"I love you, I've been in love with you for I don’t know how long. Ayokong nakikitang nahihirapan ka. Kapag may problema ka tinutulungan kita kahit hindi mo alam. Kasi natatakot ako na hindi mo iyon tanggapin kapag nalaman mong ako ang tumutulong sayo. Kung pwede lang na ibahin ko ang nararamdaman ni Reese ginawa ko na, para ikaw na lang ang mahalin niya-"
"Stop it Wynd."
"Ayokong nasasaktan ka, gusto ko maging masaya ka. I'm sorry kung nasaktan ko si Reese kanina, don’t worry lalayuan na kita. Alam ko na magiging masaya ka na, siguro nung narinig kitang sinabi mong mahal mo ako, hindi talaga para sakin iyon, para sa kaniya iyon diba?"
"Wynd stop!"
"I want you to be happy, at ngayon na mahal ka pala ni Reese, alam ko na magiging masaya ka na ng buo." tumigil siya sandali dahil hindi na siya makapagsalita. Naririnig ko na umiiyak pa rin siya, nag-angat siya ng tingin pero nakapikit siya. Gusto ko siyang hawakan, pero hindi ko alam kung dapat.
"You can leave now, but I don’t want to see it. Hindi ko sasabihin sayo na magiging masaya ako para sayo, because it hurts. It’s killing me, pero para sayo I'll bear it. Mahal na mahal kita, kahit ano kaya kong gawin para sayo."
"It’s not like that Wynd, listen to me please. Nagselos ako! Yung mga nakita mo nagkamali ka lang ng intindi-"
"No, you don’t need to use Eilleen here. Alam kong hindi siya ang dahilan. I know you wanted a way to get out. I'm giving it to you now. Masaya na ako kahit paano dahil nabigyan ako ng chance na makasama ka, and even if I'll go through this pain again. I'm gonna do it all again, just to have that little memories." napaiyak na ako.
He don’t deserve this. He don’t deserve me, I'm such a messed up person, I keep on hurting him. Every turn I make I keep on hurting him, kasi ang tanga ko, Kasalanan ko lahat, kasalanan ko na mali ang minahal ko. Pero hindi ko pinagsisisihan iyon, wala na akong magagawa sa nakaraan ko. Pero ayokong isuko si Wynd, tama si Summer hindi mawawala ang takot. Makakasanayan na natin iyon. Dahil natural lang na matakot tayo na mawala ang taong importante para satin.
"Don’t think about me, I think I'll be fine. I-I want you to know that whatever happen, kung sakaling iwan ka niya, kung sakaling saktan ka niya. I'll be waiting here for you and I'll accept you without a second thought." niyakap ko siya. Naramdaman ko na pumalibot din sa katawan ko ang mga braso niya, sinubsob niya ng mukha niya sa leeg ko at nararamdaman ko ang mga luha niya.
Go now, be happy."
"No."
"Autumn please, let go."
"I don’t want to let go, why would I let go the man I love?" he stiffened.
"You don’t have to say that, hindi mo kailangan maawa sakin."
"Hindi ako naawa sayo, totoo yung narinig mo dati. Mahal kita! Don’t ask me when basta ang alam ko mahal kita. Oo minahal ko si Reese, hindi ko itatanggi sayo iyon. Pero iba ito ngayon, iba ka. Mahal kita, mahal na mahal din kita. Kaya hindi kita kayang iwan, because that will be like suicide."
"Narinig ko kayo kanina, he said he loves you."
"Yes, sinabi niya nga iyon. After I told him that I love him the right way now. Like a brother." umatras ng bahagya si Wynd sa pagkakayakap sakin at unti-unti na nagmulat siya ng mga mata. Tumingin siya sakin and It made me sob ng makita ko ang takot sa mga mata niya. Fear, pain, hurt and hope.
"I love you Wynd, I'm sorry for being a coward. I'm sorry na hindi ko agad nalaman ang nararamdaman ko, I'm sorry dahil pinag-intay kita, I'm sorry dahil hindi ko napapansin ang mga effort mo noon, I'm sorry for everything. But I'm not sorry for loving you." tumulo yung mga luha ko ng bigla niya akong hinapit.
He kissed me. I can see his tears pooling in his eyes. He kissed me with so much passion that can almost burn all the pain we're feeling right now. Like the kiss is telling us that everything will be alright, I can feel Wynd's love for me through his kiss. I can feel all his emotion, the feeling was overwhelming in a good way. I tried to match his kiss, answering his questions. Showing him that I love him.
Nang maghiwalay ang mga labi namin nanatiling nakatingin sakin si Wynd, tumayo na ako at tinulungan siyang makalapit sa kama. Tinanggal ko ang shirt niya. Nakatingin lang siya sakin na parang hindi siya makapaniwala na nasa harapan niya ako. Halos hindi siya kumukurap na parang natatakot siya na bigla akong mawala.
"I'm not leaving." Paninigurado ko sa kanya.
"I can’t still believe that this is happening, that you'll be with me."
"Believe it now, because I'm not gonna leave hanggang magsawa ka."
"Never, I'll never get tired of you." pinunasan ko siya. Pinahiga ko siya dahil nakikitang kong nahihilo na siya, sigurado akong madaming nainom si Wynd base na rin sa itsura niya ngayon.
Napaungol siya ng dumampi sa kaniya ang face towel, pinunasan ko ang buong katawan niya at ang mukha niya then sinuot ko sa kaniya ang pajama top. Namula ako ng makita kong nakatingin siya sakin ng binaba ko na ang zipper ng jeans niya, napalunok ako at hinila ko na rin yag pantalon niya. And little Wynd said hello to the world, napaangat ako ng tingin kay Wynd. Ngumiti siya sakin then he mouthed na lumapit ako sa kaniya, pagapang na umakyat ako para makarating sa kaniya.
"What is it?" mahinang sambit ko. He motioned me with his fingers, nilapit ko yung mukha ko sa kaniya. He whispered something.
"What is it?" ulit na tanong ko.
"I want you, sweetie."
- Writer
