Yazarın anlatımı.
"Şervan canım dur "yüzünü o kadar çok öpmüştü ki yanakları ıslanmıştı Solin'nin
" Yamal "
"Ha can "
" Bu Can kurban sana Yamal ( umut) " savaşın ortasında Soline'nin umudu olan Şervan'a bakmaya kıyamıyordu.
ona Sıkıca sarıldı öl dese ölecekti Solin.
Başını göğsüne koydu kokladı ve öptü.
Başını kaldırmadı boynundan bir süre öyle kaldı.
Yan yana uzanmışken başını kaldırıp ikisinin baktığı gökyüzü maviden çok griydi.
Toz bulutlu bir hava vardı.
Şervan Başını kaldırıp yeni iyileşen yarasına bakmak için elini uzaktığında
Solin Sinirle elini tutup iterken Sırtını döndü ona
Şervan ona sırt dönen Solin' e arkadan sarıldı.
" Sorani" dedi Solin onu duymamazlıktan gelirken üzerinden diğer tarafa atladı Şervan.
Üst üste öptü onu " tamam yalaka tamam ama bir daha eli
