Sorani, Hamdullah’ın söyledikleriyle gözleri anında dolarken ona sırtını dönüp dizini kendine çekti. Ellerini karnının üzerinde birleştirdi. Hamdullah’ın yüreği bu hâline sızlamıştı.
— Ben ne yaptım? " Diye sorarken biliyordu birşey olmuştu.
— Dedim ya, bir şey yapmadın. Böylesi herkes için daha iyi.
— Ben neden kötü bir şey yapmışım gibi hissediyorum?
— Yapmadın. Ama biz yetişmesek, kendine bir şey yapacaktın.
Sorani, içindeki büyük sıkıntının sebebini bilmiyordu.
Hamdullah’a döndüğü sırtı ile sessizce ağlarken Hamdullah sanki hissetmi sessiz göz yaşı döktüğünü:
— Seni burada yalnız bırakamam, savaşın güçlü kızı.
— Git buradan! Benim kimseye ihtiyacım yok!
Sorani' öyle söylese de Hamdullah sessizce yerinde oturuyordu.
— Şervan’ı Dilzar’a götüreceğim, haberin olsun. Ona iyi bakac
