Solin Soran (Sorani)
Bu hayat, bahçemin bahar olmasına hiç izin vermedi.
Çiçeklerimin açılmasına hiç müsaade etmedi.
Sanki biri ruhumu çekmiş gibi hissediyordum.
Ravend Ağa, elleri ve yüzü yanmış bir şekilde zorla emniyet şeridinin içine girdi arabaya çok yaklaşmama şartı ile izin verilmişti dizlerinin üstüne çöktü.
Uzaktan bile ellerinin yanmış olduğu belliydi.
“Ahhhhğğğ.. Zere... ahhğğ...” diye avaz avaz isyan ediyordu.
Ben çok ölüm gördüm.
Annemle babamın ölümünden sonra hiçbir ölüm canımı bu kadar yakmaz diyordum.
“Hiçbir şeye yanmam,” diyordum...
Ama Ravend’in çığlıkları ve gözyaşları, oradaki tüm insanları yakıp geçmişti.
Benim ellerim...
Kanlı ve lanetli ellerim...
Kime dokunsam ölüyor.
Ben Sorani' lanetli Sorani, karalı Sorani,
Zere, sen ölmeseydin...
Zere, sen ned
