ตอนที่ 54ไป๋ซ่งอวิ้นบุกเข้าไปช่วย
"พวกเจ้าเอาสิ่งใดมาคิดให้เราจะสละราชบัลลังก์ หวังสูงเกินไปหรือไม่ เยี่ยนฉางจ้ายผู้ใดอนุญาตให้เจ้าออกจากอารามไท่เสวียนก้วนกัน"
"ไทเฮาอย่างข้าต้องให้ผู้ใดอนุญาตด้วยหรือ ไป๋จิ้งเทียน...ข้าแต่งให้ท่านตั้งแต่อายุสิบหกแม้ไม่มีความดีแต่ก็ยังมีความชอบ ในใจของท่านยังเห็นศีรษะของข้าอยู่บ้างหรือไม่ สั่งกักขังข้าเอาไว้ ท่านมันสมควรตายตามนังจิ้งจอกหม่านฟางไปเสีย!!!"
เยี่ยนลู่เสียนตะโกนออกมา พร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม นางเคยรักบุรุษผู้นี้ เคยมอบหัวใจให้เขาด้วยความจริงใจ ทว่าความรักของเขามิได้มีเพื่อนาง เขามันสารเลวที่สมควรตาย
"ไทเฮาหรือ...เจ้าเป็นมารดาของเราตั้งแต่เมื่อไรกัน" ไป๋จิ้งเทียนริมฝีปากกระตุก เสด็จแม่จากไปตั้งนานแล้ว ยังจะมีไทเฮาที่ใดอีก แต่ยังไม่ทันที่เยี่ยนลู่เสียนจะได้โต้ตอบ ประตูห้องก็ถูกถีบเข้ามา
ปัง!!!...เสียงประตูถูกถีบออก พร้อมกับไป๋ซ่งอวิ้นที่ดั
