Chapter 73
Primrose Pov
ILANG linggo na din ang nakalipas at talagang masasabi ko na ang sama na talaga ng pakiramdam, ko. Hindi ko maipaliwanag ang nangyayari sa 'kin pero ang masasabi ko lang ay napaka weird ng pakiramdam ko. Pabago- bago din ako ng mood at lagi kong pinag-iinitan si uncle Death. Mabuti na nga lang at hindi niya sinasabayan ang init ng ulo ko.
Kahit ako ay nagtataka na din talaga. Naguguluhan din sa pabago- bago kong gustong pagkain. Minsan kasi gusto kong kumain ng ice cream pero dapat nasa kamay ni uncle yun. Ayaw kong nilalagay sa cup o apa, dapat sa kamay niya.
Ayaw ko na din ng ube cheese na milk tea dahil nababahuan ako. Nasubukan kong bumili no'n at talagang bumaliktad ang sikmura ko at suka ako ng suka. Nireklamo ko pa talaga ang milk tea shop dahil baka sira ang ginamit nila sa inorder ko. Akala ko nga ay kakampihan ako ni uncle Death pero hindi.
Nagulat ako ng humingi siya ng sorry sa shop dahil sa ginawa kong pagreklamo sakanila. Nagtampo talaga ako kay uncle no'n dahil first time na hindi niya ako kinampihan.
Dalawang araw ko siyang hindi pinansin dahil ang sama talaga ng loob ko sa kanya. Pero sinuyo niya ako at nag offer siya na bibilhan ako ng pagkain kahit anong gusto ko. Kaya ayon.. bati na ulit kami.
Pabago- bago din ang mood ko dahil minsan galit ako, minsan naman malambing ako, minsan hindi ako namamansin. Depende kapag nairata ako sa pagmumukha ni uncle Death.
Ayaw kong makita ang mukha niya pero namimiss ko naman siya agad kapag nasa school ako. Kaya ang ginawa ko para makita ko siya palagi sa school ay nag request ako sa kanya na kung pwede ay siya na ang magtinda sa canteen para makita ko siya palagi.
Pumayag naman siya kaya hanggang ngayon ay tindero siya ng canteen. Hindi naman siya nag reklamo dahil gusto naman din daw niya para mabantayan daw niya ako.
Kaya heto ako.. kumakain sa canteen habang pinagmamasdan ang uncle ko na pinipilahan ng mga estudyante na bumibili ng pagkain. Medyo naiinis pa ako dahil yung ibang mga babae ay halatang nagpapacute sa uncle ko. Hindi talaga ako natutuwa.
Mabuti nalang din at hindi ngumingiti si uncle sakanila. Seryoso ang mukha niya habang nagbebenta.
"Ang sipag talaga ng uncle mo, girl. Grabe, pati pagbebenta sa canteen ay cinareer na niya." Sabi ni Erika na talagang nakatingin pa sa uncle ko.
"Masipag kasi siya kaya kahit ano pang negosyo yan ay papasukin talaga niya." Saad ko naman at halata sa boses ko na proud akong masipag ang uncle ko.
"Ang swerte ng mapapangasawa niya kung ganun. Hindi lang mayaman, gwapo, matipuno, matangkad, may umiigting na panga na want ng mga kababaihan talaga. Kaya siguro kanina pa yang mga babae diyan pila ng pila. Ang lakas na siguro ng kita ng uncle mo. Pati mga dalagang teacher ay pabalik- balik eh," sabi ni Erika kaya pumitik ang ugat ko sa noo.
Kanina ko pa din kasi napapansin na pabalik- balik sila sa pagbili. Kumukulo tuloy ang dugo pero nagtitimpi lang talaga ako dahil ayaw kong gumawa ng eksena dito. Sino ba naman kasing tanga ang magagalit nalang bigla eh ang alam ng mga tao dito ay mag uncle at pamangkin ang relasyon namin dalawa.
"Alam mo ba.. yang teacher na si ma'am Liza, may gusto daw sa uncle mo. Pero maganda naman si ma'am kaya pasadong-pasado." Sabi ni Erika kaya nalukot ang mukha ko.
"Anong pasado? Gusto mo kaltukan kita? Hindi pasado yan!" Galit kong sabi. Napalakas pa talaga ang boses ko na halatang galit ako.
"Chill ka lang, girl. Ang init ng ulo mo ha! Meron ka ba ngayon?" Tanong ni Erika sa 'kin na ikinatigil ko.
"O.. Anong nangyari sa'yo? Ayos ka lamg ba? Para ka kasing natigilan diyan!" Sabi ng kaibigan ko ng makita niya ang mukha ko.
Natigilan kasi ako dahil ngayon lang pumasok sa isipan ko na parang wala akong dalaw. Hindi ko maalala ang huli kaya dali- dali kong kinuha ang cellphone ko at tinignan ang calendar. Lagu ko kasing minamarkahan yun ng note kong kailan nagsimula at nag end ang dalaw ko.
Kunot ang noo ko habang tinitignan ang calendar at napatakip nalang sa bibig dahil sa gulat. Dapat ay may dalawa ako nong nakaraan pero two weeks na akong delay. Nanlaki ang mata ko at talagang inulit ko pang bilangin yun at baka nagkamali lang ako. Pero hindi talaga delay talaga siya ng two weeks.
Nataranta ako at nag search sa google kung may chance bang mabuntis ang isang babae kahit withdrawal. Nang makita ko ang resulta ay napamura ako dahil hindi pala daw yun safe. Kahit withdraw ay may konti pa daw na katas ang lumalabas at yun daw ang 1% na pwedeng mabuo parin.
Nanginginig ang kamay ko at hindi makapaniwala sa nabasa ko. Nag search pa ako at talagang ganun parin ang lumalabas. Nag search din ako patungkol sa mga obgyne na page at baka may pinost sila patungkol sa withdrawal. At talagang mapapaiyak nalang ako dahil hindi pala talaga safe.
Nanlalamig tuloy ako sa takot dahil baka nga buntis ako. Parang gusto ko nalang sakalin si uncle Death sa inis ko sa kanya. Pero naalala ko na mahurot nga din pala ako kaya hindi lang si uncle Death ang dapat kong sisihin kundi ang sarili ko din.
Napasapo nalang ako sa noo ko at nagdarasal na sana hindi totoo ang na search ko. Ayaw ko pa! Hindi pa ako handa! Sobrang bata ko pa din kaya naiiyak talaga ako. Na s-stress na ako sa takot sa kung anong pwedeng mangyari.
Gusto ko sanang lapitan si uncle at sampalin siya sa walang dahilan. Naiinis lang talaga ako sa mukha niya.
Naisip ko tuloy yung mga biglaan kong crave last week hanggang ngayon. Nag search ulit ako kung ano ang ibig sabihin no'n. Pinagpawisan ako lalo dahil sign daw yun na isang buntis pero pwede din daw yun sa mga malapit ng reglahin. Ayos na sana yung nabasa kong article eh sa isang page pero ang masaklap kasi ay delay ako.
Kaya may chance talaga na may laman ang tiyan ko. Napasabunot nalang talaga ako sa buhok ko habang nakatingin sa 'kin si Erika na halatang naguguluhan sa ginagawa ko. Sino ba naman kasing hindi magiging problemado kung sobrang bata ko pa may anak na ako agad. Ang lakas naman yata magdasal ni uncle Death.
Malamang tuwang-tuwa yun kapag nalaman niya 'to. Gustong-gusto niyang magka anak eh. Kaya hindi malabong matutuwa siya habang ako ay malungkot dahil lahat ng pangarap ko na makapag tapos ay mapapaliban talaga kapag makompirma ko na buntis ako.
Gusto kong umiyak dito sa harap ni Erika pero baka magtanong siya kung anong nangyari sa 'kin. Nalulungkot talaga ako. Pakiramdam ko ay nawawalan ako ng gana mabuhay. Alam ko naman na hindi ako pababayaan ni uncle pero nalulungkot lang talaga ako. Hindi ko naman pwedeng sisihin siya dahil bumukaka din naman ako at sarap na sarap pa kapag inaararo niya ako. Mababaliw na yata ako kakaisip kung buntis ba talaga ako.