CHAPTER 74
1180 Words
Chapter 74
Primrose Pov
TAHIMIK akong nakaupo sa passenger seat at hindi pinapansin ang uncle ko. Naiinis ako sa kanya dahil binuntis niya ako.
"Baby.. pansinin mo naman ako ohh.." sabi pa niya sa 'kin. Umirap ako sa hangin bago lumingon sa kanya. "Ayaw nga kitang pansinin. Nakakainis ang mukha mo!" Inis kong sabi sakanya.
"Ano na naman ba nagawa kong kasalanan, baby? May hindi ka ba nagustuhan sa ginawa ko?" Tanong niya sa nag-aalalang boses.
Napayuko ako at kagat ang ibabang labi. Gusto ko talagang sabihin sakanya ang nasa isip ko pero baka kasi mali lang ako ng hinala. Pero nag o-overthink na talaga ako ng sobra kaya parin kanina sa klase ay hindi ako makapag focus. Gulong- gulo na ang isipan ko at para na akong mababaliw.
"Please.. wag ka ng magalit sa 'kin, baby Hindi ko na alam ang gagawin ko eh," saad niya na para bang sinusuyo ako. Ito din talaga ang pinagtatakahan ko eh.. dahil ayaw na ayaw ni uncle na magalit ako. Lagi siyang humihingi ng sorry sa 'kin agad kahit pa nga wala naman siyang ginagawang masama sa 'kin.
"Kung may problema man ay pag-usapan natin, baby. Walang mangyayari kong paiiralin natin ang galit. Kaya sabihin mo sa 'kin kung anong gumugulo sa isip mo." Saad niya kaya nag angat ako ng tingin.
"B-Buntis yata ako, uncle. Buntis yata ako.." sabi ko na halos ibulong ko na ang pagkakasabi.
Hindi naman sumagot si uncle at nakatitig lang sa 'kin. Kinagat niya ang ibabang labi niya na para bang pinipigilan ang kanyang ngiti.
"Wag ka ngang ngumiti, uncle! Seryoso ako dito!" Inis kong sabi dahil naiinis talaga ako ngayon.
"Sorry, baby. Hindi ko lang talaga mapigilan mapangiti sa sinabi mo. Nong nakaraan ko pa nalaman na buntis ka. Ayaw ko lang muna sabihin sa'yo dahil hinihintay ko lang na ikaw ang makaalam na buntis ka." Sagot niya kaya kumunot ang noo ko.
"Ha? Paano mo naman nalaman?" Tanong ko dahil wala naman akong naalala na may kakaiba siyang ginawa sa kin.
"Ahm.. kinuhaan kita ng dugo habang mahimbing kang natutulog at pinadala ko sa isang obgyne na kakilala ko dahil ayaw mong magpa check up." Sagot niya habang nakatitig sa 'kin.
"K-Kung ganun.. alam mo na pala na buntis ako?" Hindi makapaniwalang tanong ko sakanya.
Tumango siya saka hinawakan ang kamay ko. "Alam kong ayaw mo pang maging isang ina, baby. Kaya alam kong galit ka sa 'kin." Sabi niya saka dinampian ng halik ang likod ng palad ko. "Suntukin mo nalang ako kahit ilang beses pa yan, baby. Pero pagkatapos no'n ay tanggapin mo na ang katotohanan na magiging isang ina ka na at maging asaw mo na ako." Saad niya kaya masama ko siyang tinignan at hinila ang kamay ko.
"Ayaw kitang suntukin sa mukha, uncle. Mawawala lang siguro ang galit ko kung kapag nasuntok ko ang itlog mo uncle." Saad ko pa kaya napangiwi siya sa sinabi ko.
"Wag naman, baby. Baka hindi tayo masundan agad kapag binasag mo ang itlog ko." Sagot niya habang nakangiwi kaya pinaghahampas ko nalang siya sa braso.
Naiinis talaga ako sa kanya. Kailangan ko lang ilabas ang galit ko. Kanina ko pa 'to gustong gawin sa kanya pero hindi ko magawa dahil ayaw kong gumawa ng eksena.
"Sige lang.. hampasin mo lang ako, baby. llabas mo lang ang galit mo sa 'kin." Sabi niya kaya mas lalo akong nairita.
Walang tigil ko siyang pinaghahampas hanggang sa mapagod na ako ng tuluyan. "Kainis ka, uncle Death.. paano ako nito? Paano ako papasok sa school habang malaki ang tiyan ko? Paano kung pagtawanan ako ng mga classmate ko." Malungkot kong sabi habang iniisip ang mangyayari sa 'kin sa susunod na buwan kapag lumaki na ang tiyan ko.
"Baby.. nakalimutan mo ba na ikaw ang may-ari ng eskwelahan?" Tanong niya sa 'kin at talagang sinapo pa ang magkabilang pisngi ko.
Natigilan naman ako dahil naalala ko nga pala na binili nga pala yun ni uncle para sa 'kin. Pero para sa 'kin ay sa kanya parin ang school dahil pera niya ang ginamit niya pambili do'n.
"Kahit na.. eh 'di mas lalong nakakahiya yun kapag nalaman nila na buntis ang may-ari ng eskwelahan." Saad ko habang nakabusangot ang mukha ko. Tinanggal ko pa talaga ang kamay niya mula sa pagkakahawak niya sa pisngi ko.
"Kinakahiya mo ba kami ng anak natin?" Tanong niya sa nagtatampong boses.
Natigilan naman ako at napabuga ng hangin. "Hindi naman sa ganun, uncle.. ang akin lang kasi ay hindi pa ako handa magka anak. Ang bata ko pa kasi at nag-aaral pa. Yun lang naman ang ibig kong sabihin. Alam ko naman na may kasalanan din ako dahil marupok ako pagdating sa'yo. Kaya galit din ako sa sarili ko at punong- puno ng pagsisisi.
"Nasa huli talaga ang pagsisisi eh." Walang preno kong sabi.
Mukhang nagulat si uncle sa sinabi ko dahil hindi siya nakasagot agad. Kahit ako ay nagulat din sa sinabi ko.
Mapait na ngumiti si uncle sa 'kin kaya napalunok ako ng ilang beses. "So, nagsisisi ka na may nangyari satin at minahal natin ang isa't isa? Ganun ba yun, Primrose?" Tanong niya sa malungkot na boses.
Hindi naman ako nakasagot agad dahil nakikita ko sa mga mata niya ang lungkot. "Hindi sa ganun, uncle. Ang akin lang kas-"
"I get it. Ayaw mo pang mabuntis. Okay, naiintindihan ko." Sagot niya sa malamig na boses saka binuhay ang makina ng kotse at hindi na ako nilingon pa.
Napabuga ako ng hangin at tumingin nalang din sa labas ng bintana. Hindi na din ako nagsalita pa at pilit na pinapakalma ang sarili.
"I'm sorry, uncle. Hindi ko sinasadya ang sinabi ko. Hindi ako nagsisisi na minahal kita. Hindi ako nagsisisi na binigay ko ang sarili ko sa'yo. Sigurado ako na mahal kita pero nalulungkot lang ako dahil hindi ko pa kaya maging isang ina. Natatakot ako at baka pumalpak ako." Sabi ko habang nakatingin sa labas ng bintana.
"Nandito ako, baby. Hindi naman kita pababayaan. Aalagaan ko kayo ni baby. Hindi naman ako makakapayag na ipalaglag mo yan, Prim. Kung yan man ang nasa isip mo. Hinding- hindi ako papayag lalo na't pinaghirapan kong buuin yan." Sabi niya kaya lumingon ako at masama siyang tinignan. Nakuha pa talaga niyang sabihin yun sa' kin.
"Bati na tayo please.. ayaw kong nag-aaway tayo, baby. Alam mo naman na under ako sa'yo. Hindi ako makakatulog ng maayos kapag pinalabas mo ko sa kwarto natin." Saad niya kaya mahina akong natawa. Yun pa naman sana ang balak ko. Ang patulugin siya sa labas ng kwarto. Mukhang nabasa pa yata niya ang plano ko.
"Uwi na tayo. Pero bago pala yun.. pwede bang bumili muna tayo ng pichi-pichi?" Tanong ko sa kanya kaya natawa siya ng mahina saka hinawakan ang tiyan ko. Umuklo pa talaga siya saka dinampian ng halik ang tiyan ko.
"Mukhang makukutungan na naman yata ako ni Ziven." Sabi niya saka pinausad ang sasakyan. Siguro ay uutusan na naman niya ang kaibigan niya para ipabili ang pichi-pichi na gusto ko. Malakas pa naman mangutong yun kaya yari na naman siya kay kuya Ziven.
- Writer
