Chapter 68
Primrose Pov
NAGAMOT na ang sugat ko at nakauwi na kami ng bahay ni uncle Death. Bumalik na ako sa bahay niya at nagpapahinga. Hindi din siya lumabas ng bahay dahil binabantayan niya ako. Panay din ang hingi ng sorry niya sa 'kin dahil nasugatan ako sa plano niya.
Nandito ako ngayon sa kama habang ang uncle ko ay naglilinis ng kwarto namin. Pati panty ko na madumi ay nilagay niya sa basket dahil maglalaba daw siya mamaya pagkatapos maglinis.
Pwede ko na talaga siyang tawaging labandero. Mahilig maglaba eh kahit hindi ko naman inuutusan. Masyadong masipag sa buhay.
"Uncle.. kanina ka pa paikot ikot diyan kakalinis. Tumigil ka na nga at magpahinga." Sabi ko sa kanya dahil parang bubuyog na paikot-ikot sa kwarto. Naglinis pa talaga siya ng banyo.
"Baka makalanghap ka ng alikabok, baby. Kaya dapat lang na maglinis ako ng kwarto." Sagot niya habang seryosong nagpupunas sa mga naka display sa kwarto.
"Pwede na po ba ako pumasok ng school bukas, uncle?" Tanong ko sa kanya.
"Hindi pa magaling ang sugat mo, baby. Pahinga ka muna. Sinabihan ko naman ang mga adviser mo." Sabi niya kaya tumango ako.
"Anong gusto mong merienda, baby?" Tanong niya sa 'kin na balak na naman akong gawan ng merienda. All around talaga ang baby damulag ko.
"Pwede bang magpahinga ka muna, baby." Sabi ko kaya natawa ako ng mabitawan niya ang hawak niyang basket. Nagkabuhol-buhol na naman siguro ang hininga niya dahil sa sinabi ko. Ganun parin talaga ang epekto ko sa kanya.
Mas lalo akong natawa dahil nakatayo lang siya habang nakatitig sa 'kin. "Hoy! Gumalaw ka nga diyan. Baka nga atakihin ka sa puso diyan!" Sabi ko dahil hindi talaga siya gumalaw.
"Tangina naman, baby. Wag mo nga akong gulatin kapag tinatawag mo akong baby." Sabi niya na halatang kinikilig na naman.
"Ano na naman ba ginawa ko? Baby naman tawag mo sa kin ah.." sabi ko pa dahil yun din naman ang tawag niya sa 'kin.
"Pero kinikilig ako, baby. Kaya nakakalimutan kong humihinga." Pagsasabi niya ng totoo saka naglakad papunta sa 'kin at umupo sa kama paharap sa 'kin.
Pinisil niya ang pisngi ko na para bang nang gigil sa 'kin. "I love you, baby. Pasalamat ka may sugat ka pa. Kung wala lang yan baka kanina pa pumasok ang alaga ko sa kweba mo." Sabi niya kaya natawa ako. Ang harut talaga ng masungit kong uncle.
"Sa susunod ka na pumasok sa lagusan ko, uncle. Masakit pa saksak ko sa braso tapos binabalak mo na naman saksakin ang p********e ko. Maawa ka naman." Saad ko habang nakanguso.
Tuamawa naman siya saka hinawakan ang baba ko at sinakop ng halik ang labi ko. Tinugon ko naman ang iginawad niya sa 'kin at mapusok na naghahalikan. Mahal na mahal ko talaga ang lalaking 'to. Hindi ako nainis sa kanya kahit pa nga ay kasama siya sa pumasok sa loob ng bahay namin. Pero mas pinili niyang iligtas ako kahit pa nga mapahamak siya.
"Mahal din kita, baby." Sagot ko at ayan na naman siya... hindi na naman siya nakasagot at para bang hindi na naman makahinga. Namumula din ang mukha niya kaya natatawa akong pinisil ang tungki ng ilong niya.
"Kinikilig ka na naman?" Tanong ko kaya kagat labi siyang tumango.
Napailing nalang ako saka yumakap sa kanya. "Sabi mo sa 'kin yun ang unang ngumiti ka ng kargahin mo ko." Sabi ko dahil naalala ko ang sinabi niya.
"Yes, baby. Hindi ko din alam kung anong nangyari pero para bang humaplos ng puso ko ng makarga kita. Para bang ikaw ang naging liwanag ko para mag umalis sa dati kong trabaho at tumino." Saad niya saka dinampian ng halik ang labi ko.
"Ikaw ang ilaw ng buhay ko, baby. Kaya gagawin ko ang lahat wag ka lang masaktan ng kahit sino." Sabi niya sa malambing na boses.
Kinikilig ako sa kanya kaya hindi ko mapigilang hindi mapangiti. "Ang swerte ko pala sa baby damulag ko. Pero wag mo muna akong bubuntisin dahil babatukan ko talaga ang dalawa mong ulo." Banta mo sakanya kaya napangiwi siya.
"Oo na. Hindi na muna kita bubuntisin kasi 17 years old ka pa. Saka na kapag 18 years old ka na." Saad niya kaya pinukol ko siya mg masamang tingin. Siraulo talaga siya.
"Ewan ko sa'yo. Gusto kong lumabas ng kwarto, baby. Sama ako sa'yo sa kusina." Saad ko habang nakanguso.
"Sige. Ano bang gusto mong merienda, baby?" Tanong niya sa 'kin.
"Gusto ko ng bacon sandwich, baby." Sagot ko naman. Tumango naman siya saka tumayo mula sa pagkakaupo sa kama. Hinawakan niya ang kamay ko at inalalayan niya akong tumayo. Pinagsiklop niya ang kamay namin dalawa at sabay kaming naglakad palabas ng kwarto.
Nalaman ko mula kay uncle Death na sinunog daw nila kuya Ziven at kuya Declan ang bangkay ni Jewel at ng lalaki niyang kasama. Pati ang bahay ng mga magulang ko ay nilinis daw nila ang bakas ng dugo do'n ni Jewel. Ang box naman na hinahabol nila ay ibinalik daw ni kuya Ziven sa pinaglagyan at hinayaan lang do'n katulad ng dati. Nando'n din ang susi pero hindi kami natatakot na mabuksan yun dahil kailangan ako ang magbukas no'n. May fingerprint ko kaya kahit buksan pa nila yun ay hindi nila magagawa. Kaya naman pala hindi hinawakan ni uncle yun at nakapatong lang ang kamay niya sa likod ng palad ko. May kuryente pala daw na lalabas do'n kapag may magpumilit na bumukas.
Magaling daw kasi ang papa ko gumawa din ng mga code nong nabubuhay siya sabi ni uncle Death. Kaya siguro gustong makuha ng agency ang box na yun dahil may inilagay ang ama ko na magagamit mg agency.
Tinungo namin ang kusina at agad na ginawa ni uncle ang request kong sandwich. Pinaupo lang nya ako sa mataas na stool at hindi niya ako hinayaan na patulungin sa kanya. Nakasunod lang ang tingin ko sa kanya na busy habang ginagawa ang request ko.
Sana lang talaga ay wala ng sumulpot sa buhay namin na kalaban. Sana din ay wala ng magka interest do'n sa box na ginawa ng ama ko nong nabubuhay pa siya. Gusto ko lang ay do'n lang yun sa bahay ng mga magulang ko dahil sigurado ako na mas gugustuhin ng papa ko na manatili ang ginawa niya.
Balak ni uncle na ipaayos ang bahay ng mga magulang ko. Gusto din niya palagyan ng dalawang security guard upang may magbantay sa bahay. Pumayag naman ako dahil para naman sa ikakabuti ng bahay nila yun. Kahit ako ay gusto ko maging maayos yun pero hindi na ako titira do'n dahil ang totoo kong tahanan ay ang bahay ng pinakamamahal kong baby damulag Kapag kasama ko siya ay pakiramdam ko ay nasa tamang tao ako kaya hindi ko siya ipagpapalit kahit ano mangyari
Nagawa na ni uncle ang sandwich ko kaya nagsimula na akong kumain. Ang sarap ng gawa niya kaya talagang napapikit pa ako sa sarap. Ang galing na talaga gumawa ng merienda ni uncle. All around na talaga siya. Wala na akong hahanapin pa dahil total package na