CHAPTER 21
1078 Words
Primrose Pov
MAHIGPIT akong napahawak sa braso ni uncle habang nilalaro niya ang p********e ko. Gusto ko siyang itulak ngunit hindi ko magawa.
"U-Uncle.. m-mali po 'to. Il-Itigil mo na po please.." niiyak kong sabi sabay napakagat sa ibaba kong labi. Ayaw kong umungol ulit dahil nakakakilabot.
"You're so wet, Primrose. Gusto mo ba talaga akong tumigil?" Bulong niyang tanong sa tenga ko.
Hindi ko alam kung iiling ba ako o tatango. Napaliyad ako ng pisilin niya ang c******s ko. "Uncle.." sambit ko sakanya.
"Titikim lang ako, Primrose. Alam kong hindi ka pa handa." Saad niya kaya umiling ako.
"Hindi ka ba kinikilabutan, uncle? Nilalaro mo ang p********e ng pamangkin mo?!" Sigaw ko kahit pa nga hindi ko na makuhang magalit dahil sa sarap na nalalasap ko.
"Bakit naman ako kikilabutan kung hindi naman kita kadugo." Diretso niyang sagot kaya napalingon ako sakanya.
"A-Ano? T-Tama ba yung.. pagkakarinig ko?" Gulat na gulat kong tanong.
Tumigil naman si uncle sa ginagawa niya sa p********e ko at inilabas niya ang kamay niya kula sa suot kong cotton short. Tumingin ako sa kamay niya at may nakita ako do'n na alam ko na galing sa p******** ko.
Isinubo ni uncle Death ang daliri niya kaya napangiwi ako. Halata kasi sa mukha niya na sarap na sarap siya. "Kadiri ka, uncle!" Inis kong sabi sakanya.
"Mababaliw yata ako kapag hindi ko natikman ang katas mo araw-araw, Primrose." Sabi niya sa husky na boses.
"Pwede ba, uncel! Wag mong ibahin ang usapan. Ano ba talaga ibig mong sabihin?" Tanong ko habang humarap sakanya. Aalis sana ako sa kandungan niya ngunit hinila naman niya ako at niyakap ako ng mahigpit.
Ipinaton niya ang kanyang baba sa balikat ko saka dinampian ng halik ang pisngi. "Ayaw ko sanang sabihin sa'yo. Pero mukhang wala akong choice dahil lagi mo akong pinandidirihan." Sabi niya saka pinisil ang isa kong dibdib.
"A-Ano ba kasi yun? At pwede ba.. wag mo nga pisilin ang dibdib ko! Hindi naman 'to tinapay eh," inis kong sabi. Natawa naman siya ng mahina saka dinilaan ang isa kong pisngi.
Dapat ay mandiri ako dahil may laway pero bakit.. nagugustuhan ko. Nababaliw na yata talaga ako. Nahawaan na yata ako sa kabaliwan ng uncle ko.
"Hindi ka totoong anak ng kapatid ko, Primrose." Saad niya kaya natigilan ako.
"A-Ano? Pakiulit nga po, uncle? Nagbibiro ka lang po diba?" Gulat na gulat kong tanong. Hindi naman siguro totoo ang sinasabi niya. Siguro ay pinagtri-tripan lang niya ako.
"Totoo yun. Inampon ka lang ng kapatid ko. Hindi ka niya totoong anak. Sa tingin mo.. gagawin ko 'to sa'yo kung kadugo kita. Hindi pa ako baliw, Primrose." Sagot niya saka pinisil ang isa kong dibdib. Nakagat ko ang ibaba kong labi ng kumalat na naman ang init sa buo kong katawan.
"Ano ba! Kita mo ng paiyak na ako eh. Bakit naman ganun, uncle?! Talagang sinabi mo sa 'kin na hindi ako anak ng kapatid mo habang pinipisil ang dibdib ko. Ang bastos mo talaga!" Galit kong sabi saka siniko ang kanyang dibdib.
Hindi ko alam ang gagawin ko. Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o hindi na ampon lang ako. Sabi ko pa, na siya ang napulot ng mga magulang ni mama. Yun pala, ako pala yung ampon. Pero bakit hindi sinabi sa 'kin ni mama. Namatay siya na may tinatagong lihim sa 'kin.
Tahimik lang ako habang nakakandong parin kay uncle Death. Tinigil niya ang ginagawa niya sa dibdib ko at pinaharap niya ako sa gawi niya.
Nagkasalubong ang tingin namin dalawa at agad na dinampian ng halik ang noo ko. "Wag ka ng malungkot. Kahit hindi ka totoong anak ng kapatid ko ay sigurado ako na minahal ka ng kapatid ko. Hindi lang niya sinabi sa'yo ang totoo. Siguro ay ayaw ka lang niyang masaktan." Saad niya saka hinaplos ang pisngi ko.
Hindi parin ako nakasagot kay uncle. Kaya naman pala kakaiba ang pakikitungo niya sa 'kin.
"Akyat na po ako sa kwarto ko, uncle." Walang buhay kong sabi.
"Dito ka lang. Alam kong malungkot ka kaya gusto ko dito ka lang. Sasamahan kitang malungkot." Sabi niya saka hinawi ang buhok ko at inipit yun sa gilid ng tenga ko.
Pumasok sa isipan ko kung sino ba talaga ang totoo kung magulang. Gusto ko sanang itanong kay uncle kung napulot lang ba ako sa basurahan o sa kalsada. Nalulungkot talaga ako. Hindi ko ine-expect na hindi ko totoong mama si mama Georgia.
Napabuga ako ng hangin habang magkatitigan kami ni uncle Death. Dapat ko pa ba siyang tawaging uncle? Hindi ko naman pala siya ka dugo. At isa pa, panay din ang hawak niya sa private part ko. Hindi ko tuloy alam kung anong magiging relasyon namin dalawa.
Gusto ko sana mapag-isa at magkulong sa kwarto muna. Nalulungkot kasi talaga ako sa nangyari. Gusto ko sanang pag-isipan ang pag-alis ko dito sa bahay niya.
"Wag mong tangkain na umalis sa poder ko, Primrose." Saad ni uncle kaya nanlaki ang mata ko. Paano naman niya nalaman na yun ang nasa isipan ko.
"May power ka po ba, uncle?" Tanong ko pa.
Umiling naman siya. "Basang-basa ko ang nasa isip mo. Akin ka kaya wag na wag kang aalis sa pamamahay ko." Seryoso niyang sabi saka hinawakan ang isa kong dibdib. "This is mine, Primrose. Kaya asahan mong magiging mahigpit ako lalo sa'yo. Hindi ako magtitiis ng ilang taon para sa wala lang." Dagdag niyang sabi saka mabilis na sinakop ng halik ang labi ko.
Kinagat niya ang ibabang labi ko dahilan upang umawang ang labi ko. Ipinasok niya ang kanyang dila habang nilalamas ang dibdib ko. " Uhmmm.." daing ko sa loob ng bibig niya.
Nalulungkot ako pero sa isang banda naman ay para akong natutuwa na hindi ko siya uncle. Naloloka na talaga ako dahil nagugustuhan ko ang ginagawa niya.
Tinugon ko ang halik na iginawad ni uncle at niyakap siya sa leeg. Naririnig ko din ang mahina niyang daing lalo na kapag kinakagat ko ng mahina ang ibabang labi niya. Ang lambot kasi, ang sarap kagat-kagatin.
Ngayon alam ko na kung bakit ganito na lang ang trato niya sa 'kin. Kaya niya siguro ako sinusungitan dahil ayaw niya ako na maging anak ng kapatid niya. Ang sama talaga niya.. dapat ituring din niya akong pamangkin eh. Mabuti pa talaga si mama Georgia, hindi nagkulang sa pagmamahal sa 'kin at kahit kailan ay hindi ko naramdaman na ampon ako. Kaya siguro hindi ko nahalata na isa lang pala akong ampon ng pamilyang Velasco.
- Writer
