Kaos, hayatımızın bir yerlerinde biz fark etmesekte hep var. Bu kaosu, daha az yaralarla atlatmak bizim elimizdeydi. Kemiklerine kadar batmış olan bitmişliğimi dışarı vurmamak için o kadar çok çaba sarf ediyordum ki bunu sadece içindeki yıkımlar her geçen gün büyüyenler anlardı.
Hayat sillesini çıplak bedenlerimiz vurduğunda hepimiz savunmasızdık. Kendimizi savunmak için hiçbir şey yapamadık.
Gözlerimi kapatıp açtım.
Kısa bir süreliğine o korktuğum kıza bürünecektim ama kızdan korkan sadece ben değildim. Burada, Leva’nın değil Zeyna’nın sözü geçerdi. Sadece o sözünü herkese dinletebilirdi.
Tüm dünyaya nam salmış bir ünü vardı o kızın. Güçlü, korkusuz, cesur ve kimseden beklentisi olmayan Zeyna.
Yurt dışındakileri gözünde bir tanrı gibiydi o kız.
Ama aslında her insanın içinde b
