28.Bölüm: “Sahra Üzgün”
Sahra Suskun…
Gözlerimi açmaya çalıştım yine… Acaba neyle karşılaşırım korkusu vardı. En son Ortaç'ın kollarındaydım umarım bir terslik olmamıştır ve kurtulmuşumdur… Korkarak açtım gözlerimi… Beyaz tavanı görünce rahatladım demek ki hastanedeyim. Sonra başımı hafif sola çevirdim. Asker üniformalı birini gördüm, arkası dönük bana. Bir süre sonra uğultu şeklinde gelen sesler normale döndü. Net duymaya başladım.
Ortaç ve Orçun'un sesiymiş.
Orçun;
“Abi yanıklar bariz belli, elektrik verilmiş ama diş izlerini anlamadık. Ayaklarının üzerinde ve ayak bileklerinde ısırık izleri var. İzlerin bazıları geçmek üzere fakat bazıları çok yeni. Bir hayvan ısırmış gibi fakat nasıl bir hayvan çözemedik!”
Ben girdim söze;
“Yılan… Yılan ısırığı…” dedim…
Sesim tarazlı
