13.Bölüm: “Suskun Ailesi”
Sahra Aydemir…
Zile bastım ve kapının açılmasını bekledim…
Kapı süsüne baktım “Suskun Ailesi” yazıyordu.
Acaba Suskun Ailesi beni kabul edecek mi? Oya abla çok seviyordu hatta Ortaç'a beni söylüyordu ama beyefendi ‘denk değiliz’ demişti. Belki Orhan amca da aynı düşüncede. O da asker emeklisi, beni rütbeli oğluna layık görmüyor olabilir. ‘Amaannn sahte evlilik nasıl olsa’ diye düşünüp içimi rahatlattım. Kapının açılma sesi ile kendime geldim biraz.
Kapıyı Orçun açtı;
“Yengeeemm, yengem benim. Yengelerin kralı, yenge gibi yenge!”
“Ne bu tezahürat, yengesizlikten ölüyormuşsun nerdeyse!”
“Aynen öyle, tam zamanında evlendiniz.”
“Lütfen aileye haberi ben değil, abim verdi de!”
“Bu fırsat ömürde bir kere elime geçerdi, hemen değerlendirdim. Ben verdim
