15.Bölüm: “Bana Güven”
Sahra Aydemir…
“İsmail??”
“Küçüğüümmm!!”
Hani bazı anlar olur, her şey ışık hızında ilerler ama aynı anda zaman durmuş gibi de olur. Şu an tam da öyle bir zaman. Ortaç arkası dönük telefonla konuşuyordu. Ortaç'a ulaşmam için İsmail sapığının yanından geçmem gerekiyor. Asla yaklaşamam o sapığa. Masada oturan tim ayaklandı, bana doğru geliyorlardı. O sırada teyzemin ‘İsmail mafya gibi bir şey olmuş, yanında silah bıçak taşıyor’ lafı geldi.
Timi tehlikeye atmak istemedim.
Lokantanın yemek bölümüne açılan ikinci bir kapısı daha vardı. İçeride çok yemek kokusu olunca havalandırmak için o kapıyı açıyorduk. Ara sokağa bakıyordu o kapı ve şu an tam benim sağımda kalmıştı. Bütün bu düşüncelerim aslında saliselikti. O an yine aklıma ilk gelen şeyi yaptım ve
