Gecenin ilerleyen saatleri iki gencin muhabbetini de ilerletmişti. Koruyucu merak ediyordu. Eskiden yaptığı tek şey ülkesini idare etmekti ama içinde değişen bir şeyler vardı. Dışarıdaki hayat nasıldı? Diğer insanlar neler yapıyordu?
‘’Hiç bizim dünyamıza geçtiniz mi?’’ Alçin hızla kayan yıldıza baktı.
Koruyucu önlerinde ay ışığında süzülen bulut tarlasına dalmıştı. ‘’Hayır. ‘’
Genç kız yüzüne düşen saçı kulağının arkasına itti. ‘’Hiç tatil yaptınız mı?’’
Koruyucu omzunu silkti. ‘’Hayır.’’
‘’Hiç kendinize vakit ayırdınız mı?’’
‘’Arada çatı katına kaçıyorum.’’
Genç kız ‘’O sayılmaz.’’ diye itiraz etti.
‘’Ne duymak istiyorsun bilmiyorum ama böyle işler için vaktim yok.’’
‘’Bazen tüm sorumlulukları bir kenara bırakıp sadece tembellik yapmak gerekir. Ruhun dinlenmeye de ihtiyacı var.
