KEYLA
“Anak, puwede ka naman magpahinga kami na muna ni Mommy mo ang magbabantay sa kanya. Baka makasama sa’yo ang ginagawa mo.” Paki-usap ni Dad sa akin. Kanina pa sila pabalik-balik dito sa kuwarto ni Thiago kung saan siya nakaratay. Nasa ICU pa kasi siya at hindi pa rin bumubuti ang lagay niya. Pangalawang araw na namin dito sa hospital at nanatili lang ako sa tabi niya.
Tumayo ako sa upuan at hinarap ang nag-aalalang si Daddy.
“Dad, kaya ko po. Huwag po kayong mag-alala ni Mommy. Malakas po ako, gusto ko pong gawin ito para sa kanya. Ayoko po siyang iwan dahil sigurado akong kapag nagising siya ako agad ang hahanapin niya.”
Napabuntong-hininga si Mommy sa tabi niya. Kaya kinuha ko ang kamay niya.
“Mom, diba ganito din kayo noon kay Dad? Buntis na kayo noon sa triplets kong kapa
