ท่ามกลางเสียงปืนที่ดังขึ้นจากการปะทะกันระหว่างคนของสรวิทย์และคนของคุณธนาที่เฝ้าไร่ให้โอม รถตำรวจท้องที่ที่ได้รับการประสานงานจากส่วนกลางก็บุกเข้ามาถึงหน้าบ้านไม้หลังเล็ก นลินและโอมที่หลบอยู่หลังเคาน์เตอร์ไม้หนาต่างมองหน้ากันด้วยความหวาดหวั่น
"พวกเราคือตำรวจ! ทุกคนวางอาวุธและชูมือขึ้น!" เสียงประกาศผ่านโทรโข่งดังกึกก้องไปทั่วดอย
แต่ความโกลาหลยังไม่จบสิ้น เมื่อ แพร ที่ขับรถบุกเดี่ยวมาถึงในสภาพที่หัวใจแตกสลายและจิตใจบิดเบี้ยว เธอไม่ได้สนใจตำรวจที่กำลังโอบล้อม แพรคว้าปืนพกออกมาแล้วพุ่งตรงไปที่ทางเข้าบ้านด้วยท่าทางที่เหมือนนางมารที่หลุดออกมาจากนรก
"นลิน! ออกมา! ฉันบอกให้แกออกมา ออกมาให้ฉันเห็นหน้าแก!" แพรแผดเสียงอย่างบ้าคลั่ง ตำรวจพยายามตะโกนสั่งให้เธอหยุด แต่แพรกลับเล็งปืนเข้าไปในบ้านแล้วเหนี่ยวไกอย่างไร้สติ
ปัง! ปัง!
ลูกกระสุนเจาะเข้าที่ผนังไม้ใกล้กับจุดที่โอมและนลินซ่อนอยู่ โอมรีบคว้าตัวน
