เขาเฝ้ามองนาฬิกาดิจิทัลที่หัวเตียงตัวเลขสีแดงกะพริบเปลี่ยนไป... 03:15 น.
นี่คือช่วงเวลาที่บอดี้การ์ดชุดดำที่เฝ้าหน้าประตูจะเปลี่ยนกะ และเป็นช่วงเวลาเดียวที่กล้องวงจรปิดบริเวณสวนหลังบ้านจะถูกตัดเข้าสู่โหมดลูปสั้นๆ เป็นเวลา 60 วินาทีตามที่เขาแอบไปแฮ็กระบบไว้เมื่อวันก่อน โอมสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะหยิบเสื้อแจ็กเกตตัวโปรดขึ้นมาสวม (โดยไม่รู้เลยว่ามีเครื่องติดตามจิ๋วฝังอยู่ในตะเข็บเสื้อ) เขาค่อยๆ ปีนออกทางหน้าต่างที่เตรียมไว้ โรยตัวลงสู่พุ่มไม้ด้านล่างอย่างเงียบกริบ
ฝีเท้าของเขาย่ำลงบนหญ้าที่เปียกชื้น โอมรีบตรงไปยังกำแพงทิศตะวันออกที่มีรถเก๋งคันเก่าที่เขาจ้างคนขับรถรับจ้างให้มาจอดทิ้งไว้พร้อมกุญแจสำรองใต้ซุ้มล้อ ทันทีที่เครื่องยนต์คำรามเบาๆ โอมเหยียบคันเร่งออกไปทันทีโดยไม่เปิดไฟหน้ารถจนกว่าจะพ้นเขตซอย
“นลิน... รอผมอีกนิดเดียว เราจะหนีไปให้พ้นจากนรกนี่ด้วยกัน” เขาพึมพำด้วยเสียงสั่นเครือ สายตาม
