Chapter 29
CARMELLA…
I STILL CAN believe that I’m an orphan in just a snap. Hindi lang lahat ng magulang ko ang iniwanan ako, maging ang kapatid ko. I’m all alone now, wala na ni isa man lang sa pamilya ko hindi ko na makakasama pa.
“You shouldn’t be here, delikado ang lumabas-labas ngayon.” Ani Napoleon na ngayon ay nakayakap sa akin.
We’re in Palawan, dito niya ako dinala matapos naming tumakas. Nakakatawa, pero sa totoo lang para kaming pugante na mag-asawa.
“Saan mas delikado? Parang sa lahat naman ng lugar delikado tayo,” sagot ko naman.
Malalim na bumuntong hininga naman si Napoleon at mas hinigpitan pa ang pagkakayakap sa akin.
“Malalagpasan natin ito,”ani ng asawa ko makalipas ng ilang sandali.
“How?” tanong ko iyan sa sarili ko.
Papaano namin malalagpasan ang la
