รักนี้ฉันจอง

ตอนที่2 คนที่ได้ใจเขา

อะเกน

“อะเกนทำขนมมาฝากค่ะ” ฉันพูดด้วยรอยยิ้มพร้อมกับยื่นกล่องขนมที่ทำเองและจัดเองกับมือให้พี่ลูคัส

“.....” แต่คนที่ฉันตั้งใจให้กลับปรายตามองกล่องขนมในมือฉันด้วยสายตาเรียบนิ่งก่ อนจะเบือนหน้าหนีอย่างไม่ใส่ใจ

ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน เขาก็ไม่เคยสนใจฉันเลยสักนิด

“อร่อยมากเลยนะคะ ไม่เชื่อพี่ลุคลองชิมสิ” ฉันไม่สนใจท่าทีของเขาและพูดพร้อมกับทิ้งตัวนั่งเก้ากี้ข้างๆ พี่กฤษแทน ก่อนจะแกะกล่องขนมออกแล้วหยิบมันยื่นไปตรงหน้าพี่ลูคัส

ปัก!

แต่แล้วเขากลับใช้มือปัดมือฉันออกอย่างไม่รักษาน้ำใจฉันเลยสักนิดจนทำให้ขนมในมือร่วงลงพื้น

“อย่ามายุ่ง” เขาพูดขึ้นด้วยสีหน้าและน้ำเสียงเรียบนิ่ง

“ไม่ยุ่งไม่ได้หรอกค่ะ เพราะอะเกนชอบพี่” ฉันตอบกลับอย่างไม่รู้สึกอะไร

ทั้งที่ในใจก็รู้สึกและมากด้วย ไม่รู้เขาจะใจแข็งไปถึงไหนกัน ไม่ว่าฉันจะทำดีแค่ไหน เข้าหายังไง เขาก็เอาแต่ถอยห่างจากฉันตลอด ไม่มีท่าทีใจอ่อนให้ฉันบ้างเลย

“น่ารำคาญ!” พี่ลูคัสพูดจบก็ลุกเดินหนีไปอีกครั้ง

ซึ่งมันก็เป็นแบบนี้บ่อยๆ เวลาฉันมาหาเขา เข้าหาเขา เขาก็มักจะพูดจาทำร้ายจิตใจฉันแล้วก็จะลุกหนีไปทันที

“อะเกนก็อึดเหมือนกันนะ” พี่ธันวาเพื่อนอีกคนของพี่ลูคัสพูดขึ้น

แต่ถ้าสนิทกันมากกว่านี้ฉันคงคิดว่าเขาคงจะว่าฉันหน้าด้านหรือเปล่านะ

“ก็คนมันชอบนี่คะ” ฉันยู่ปากตอบกลับไปอย่างไม่ปิดบังเพราะเรื่องที่ฉันเคยบอกชอบพี่ลูคัสกลางลานคณะในตอนนั้น ทำให้คนกว่าครึ่งมหา’ลัยรับรู้ เพราะผู้หญิงหลายๆ คนก็หมายปองพี่ลูคัสกันทั้งนั้น

เพียงแต่คนที่ได้หัวใจเขาไปครอง กลับไม่ต้องการและเห็นค่ามัน ต่างจากคนอื่นๆ ที่พยายามเท่าไหร่ แต่กลับไปไม่ถึงใจเขาสักที

ทำไมฟ้าถึงได้ชอบกลั่นแกล้งคนแบบนี้นะ

“ไหวแน่นะ” แล้วพี่กฤษ ผู้ชายที่เป็นดั่งพี่ชายของฉันถามขึ้น

ฉันกับพี่กฤษอยู่บ้านใกล้กันทำให้เราเล่นด้วยกันและสนิทกันตั้งแต่เด็กจนเขาแทบจะเป็นผู้ปกครองของฉันเลยก็ว่าได้ เพราะว่าพ่อแม่ฉันก็ไว้ใจให้พี่กฤษดูแลฉันเหมือนกัน

และแน่นอนว่าคนที่ไม่เห็นด้วยที่สุดกับการที่ฉันบอกชอบพี่ลูคัสในวันนั้นก็คือพี่กฤษ พี่กฤษเป็นคนบอกฉันทุกอย่างว่าพี่ลูคัสมีคนที่ชอบแล้ว และก็ไม่มีทางชอบฉันหรือคนอื่นๆ แน่นอน แต่ก็เป็นฉันเองที่ยังดื้อดึงที่จะทำแบบนี้

“ไหวสิคะ นี่พึ่งเริ่มเองนะ พี่กฤษรอดูความสำเร็จของอะเกนได้เลย”

อะเกน ชื่อของฉันเอง ฉันก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ช่างฝันและอยากมีความรักที่สมบูรณ์เหมือนกับผู้หญิงหลายๆ คน แต่รักแรกของฉันมันไม่ง่ายเลยสักนิด เพราะจุดเริ่มต้นที่ฉันยืนตอนนี้มันมองไม่เห็นปลายทางเลย

แต่ฉันบอกแล้วว่าฉันไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ หรอก การพยายามอย่างเต็มที่ในวันนี้ มันจะทำให้เราไม่เสียดายอะไรในวันข้างหน้า ฉันเชื่อแบบนั้น

“เฮ้อ! ทำไมดื้อแบบนี้นะอะเกน” พี่กฤษพูดขึ้นอย่างเหนื่อยใจ แต่ไม่ใช่แค่พี่กฤษหรอก เพราะขนาดเพื่อนสนิทของฉันมันยังด่าฉันทุกวันเลย

“กินขนมหวานหน่อยนะคะจะได้ไม่เครียด” ฉันว่าจบก็หยิบขนมในกล่องมาป้อนใส่ปากของพี่กฤษทันทีโดยไม่ให้เขาตั้งตัว ทำให้เขาต้องอ้าปากรับไปอย่างปฏิเสธไม่ได้

“พอเจ้าตัวไม่กินก็เอามาให้พี่นะ” พี่กฤษว่าก่อนจะโคลงหัวฉันอย่างเอ็นดู

“ใครว่าคะ! อะเกนตั้งใจทำมาเผื่อพี่กฤษกับพี่ธันวาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว” ไม่ได้โกหกนะ เพราะฉันใส่มาเต็มกล่องเลย และก็คิดอยู่แล้วว่าพี่ลูคัสคงไม่กินแน่นอน แต่ก็ยังมีพี่กฤษกับพี่ธันวาอยู่ด้วยนี่หน่า

“ถ้าเป็นแบบนั้นพี่ก็ต้องขอบคุณมากครับ” พี่ธันวาว่าขึ้น ไม่รู้ประชดฉันหรือเปล่าเนี่ย

“ถ้าขอบคุณจริงก็ลองกินสิคะ อร่อยนะ” ฉันยื่นกล่องขนมไปตรงหน้าพี่ธันวาก่อนเขาจะหยิบไปกินเพราะความเกรงใจหรือเปล่าก็ไม่รู้

“อื้ม อร่อยจริงด้วย”

“เห็นไหมล่ะ ก็มีแต่พี่ลุคนั่นแหละที่อดกินของอร่อย” ฉันว่าออกทีเล่นทีจริง แต่ที่เป็นแบบนี้ก็แค่ปลอบใจตัวเองแค่นั้นแหละ

“ฮ่าๆ นั่นสินะ สมน้ำหน้ามัน” พี่ธันวาหัวเราะออกมาอย่างชอบใจทันที

“ป่ะแก” แล้วเสียงของเทียน เพื่อนสนิทฉันก็ดังขึ้นจากด้านหลังเมื่อมันมาถึง

“งั้นอะเกนไปเรียนก่อนนะ บายๆ ” ฉันหันไปลาพี่กฤษกับพี่ธันวาก่อนจะลุกไปหาเทียนเพื่อไปเรียนกันนั่นเอง