“คุณลินดานี่ก็ขยันสร้างเรื่องจริงๆเลยนะครับเนี่ย จะไปอยู่แล้วยังจะมาดื่มอีก...หรือว่าเธอไม่อยากจะไปกับนายครับ เลยแกล้งดื่มจนเมา” ซูหานพูดไปเพราะคิดว่าเป็นแฟนของลินดา
“ปึก! อย่ามาว่าเมียฉันนะโว้ย...ฉันไม่ได้บอกลินดาว่าฉันจะพาเขาไปเซี่ยงไฮ้คืนนี้ เขาคิดว่าฉันจะไปเซี่ยงไฮ้คนเดียว เขาเลยไปนั่งดื่มจนเมาแบบนั้น...ฉันผิดเองแหละที่ไม่บอกเขาก่อน” หยางอี้เอาหมอนโยนใส่ซูหานแล้วอธิบายไปแบบรู้ตัวว่าเขาผิดที่ไม่บอกเธอ
“อ่อ ไม่น่าล่ะครับคุณลินดาเขาถึงละเมอกลัวว่านายจะทิ้งเธอไป..แสดงว่าความรู้สึกลึกๆของเธอก็มีนายอยู่นะครับเนี่ย...ไม่งั้นเธอจะไปดื่มจนเมาแบบนี้ได้ยังไงกัน” ซูหานพูดไปตามความคิดของเขา
“ใช่ไหมล่ะ ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน...เขาต้องรู้สึกหวั่นไหวกับฉันบ้างแล้วล่ะ แค่เขาปากแข็งเท่านั้นเอง...พอเมาเลยพูดอะไรที่ตัวเองคิดออกมาแบบนี้” หยางอี้พูดไปด้วยรอยยิ้มชอบใจ
“หลงตัวเองเอาเรื่องเลยนะครับนาย..ห
