20 นาทีต่อมา...
ชยุทก็พาฝ้ายเดินทางมาถึงเพ้นท์เฮ้าท์ของเพื่อนหนุ่ม ซูหานก็มารอต้อนรับอย่างรู้หน้าที่ก่อนจะพาทั้งสองขึ้นไปหาเจ้านายที่ห้องด้านบน เพราะเจ้านายของเขาได้สั่งเอาไว้ล่วงหน้าแล้ว
“เดี๋ยวคุณชยุทกับคุณฝ้ายนั่งรอแปปนะครับ ผมจะไปเรียกนายให้ครับ” ซูหานบอกทั้งสองด้วยรอยยิ้ม
“อืม...ไปเถอะ” ชยุทก็พยักหน้าแล้วก็เดินไปนั่งที่โซฟา ส่วนซูหานก็รีบเดินไปทางห้องพักของเจ้านาย
“แล้วคุณจะยืนอึ้งอะไรอยู่ตรงนั้น มานั่งสิ...” ชยุทเห็นฝ้ายไม่มานั่งก็เอ่ยบอกไป
“อ่อค่ะ...นี่พี่ลินดามาอยู่ที่นี่กับคุณหยางอี้เหรอคะ” ฝ้ายเอาถามไป เพราะตอนโทรคุยกันลินดาไม่ได้โชว์ให้เห็นความเป็นอยู่เท่าไหร่ ไม่คิดเลยว่าจะอยู่หรูขนาดนี้
“อืม...หยางอี้มันพาคุณลินดามาพักที่นี่แหละ อีกหน่อยคุณก็ต้องอยู่ที่นี่เหมือนกัน แต่อาจจะใช่ห้องนี้แต่เป็นห้องอื่น...เพราะฉะนั้นอย่าคิดอะไรไปไกล ผมบอกคุณไว้ก่อนนะ...” ชยุทบอกฝ้ายไปแบบเตื
