14.30 น. คฤหาสน์ตระกูลลู่
ซ่งเฉินมารับลู่หลิงที่บ้านเพื่อจะไปจดทะเบียนกันที่สำนักงาน แต่เธอก็ปล่อยให้เขารอเธอนานเกือบชั่วโมง จนไห่หมิงนั้นเกรงใจเพราะลูกสาวเขาทำตัวไม่น่ารักแบบนี้
“...อาชิงนายขึ้นไปตามลู่หลิงลงมาหน่อยสิ ซ่งเฉินมารอเป็นชั่วโมงแล้วทำไมยังไม่ลงมาอีก...” ไห่หมิงบอกไปเสียงเข้ม
“ครับนายท่าน..” อาชิงก็ตอบรับแล้วรีบเดินออกไปทันที
“ลุงขอโทษด้วยนะซ่งเฉินที่ลู่หลิงชักช้าแบบนี้ เสียมารยาทแล้วจริงๆ” ไห่หมิงบอกไปแบบขอโทษ เพราะไม่คิดว่าลูกสาวจะทำแบบนี้
“ไม่เป็นไรครับคุณลุง ช้ากว่านี้ผมก็รอได้ครับ...ยังไงผมกับพี่ลู่หลิงก็ต้องแต่งงานกันอยู่ดี” ซ่งเฉินตอบไปด้วยรอยยิ้ม เพราะถ้ายอมไปแต่โดยดีก็ไม่ใช่ลู่หลิงน่ะสิ เธอน่ะพยศจะตายไป
“อืม เราแน่ใจแล้วใช่ไหมว่าจะแต่งงานกับลู่หลิงจริงๆ ลูกสาวลุงคนนี้ดื้อแล้วก็เอาแต่ใจเอาเรื่องเลยนะ เราจะรับมือไหวไหม” ไห่หมิงเอ่ยถามไปอย่างอดไม่ได้
“แน่ใจสิครับคุ
