มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก

อาจารย์ขา

ด้านซูหานก็ให้ลูกน้องหาข้อมูลของแฟนลินดามาเพิ่มเติมก็รู้ว่าตอนนี้เขาเข้าเวรช่วงดึกในอาทิตย์นี้ เขาก็หาผู้หญิงที่ใกล้ชิดกับแฟนของลินดา แล้วพิจารณาเอาคนที่สวยๆ จึงติดต่อหมอนักศึกษาคนหนึ่งให้จัดการอ่อยและยั่วยวนแฟนลินดายังไงก็ได้ ให้เธอมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเขาให้ได้ และถ้าเธอทำสำเร็จก็ทำตามแผนที่เขาบอก ซึ่งเธอเองก็มีใจให้หมอคนนี้พอดี ก็ถือว่าเขาเข้าหาถูกคนมากๆ เพราะเธอตอบรับทำงานนี้อย่างเต็มใจเลย

แต่ซูหานก็ไม่ได้จ้างแค่หมอสาวแค่คนเดียว เขาก็หาพยาบาลสวยๆที่อยู่เวรด้วยมาเป็นตัวสำรองอีกที เพราะงานนี้แผนของเจ้านายเขาต้องสำเร็จตามที่ต้องการเท่านั้น เขาจึงต้องเตรียมแผนสำรองและผู้หญิงเอาไว้ จะให้ดีถ้าไอ้หมอคนนี้มันมีอะไรกับผู้หญิงสองคนนี้เลยจะดีมากๆ จะได้เลิกกับผู้หญิงที่เจ้านายเขาหมายตาเอาไว้เร็วอีกหน่อย

“เฮ้อ...ดิลไปตั้งสองคนแล้วก็น่าจะพอแล้วล่ะมั้ง...สวยเซี๊ยะขนาดนั้นยังไงมันก็ห้ามใจไม่ไหวแน่ ” ซูหานพูดไปแล้วยิ้มมุมปากออกมา

จากนั้นเขาก็กลับไปโรงพยาบาลอีกที่ที่เจ้านายของเขาพักรักษาตัวอยู่ แล้วก็ดูแลเจ้านายของเขาไปตามหน้าที่

ห้าโมงเย็น

ลินดาก็เลิกงานแล้วเธอก็มานั่งรอนิกและฝ้ายที่รถของเธอ เธอก็โทรหาแฟนของเธอทันที เพราะดูท่าเย็นนี้เธอกับเขาคงไม่ได้กระชับความสัมพันธ์แบบที่นัดกันไว้แล้วล่ะ

“ฮัลโหล...ว่าไงครับ...” เสียงบีมรับสายแบบงัวเงีย

“พี่บีมยังไม่ตื่นอีกเหรอคะ นี่ห้าโมงแล้วนะคะ” ลินดาได้ยินเสียงแฟนหนุ่มเหมือนคนพึ่งตื่นก็ถามไปทันที

“อืม...พี่ตื่นแล้วครับ แค่ยังนอนอยู่บนที่นอนเฉยๆ เราเลิกงานแล้วเหรอ...พี่จะได้เตรียมอาหารเย็นรอ” บีมบอกไป เพราะนี่ก็ห้าโมงแล้ว

“อ่อพี่บีมคะ วันนี้หนูได้เลื่อนตำแหน่งมาเป็นผู้จัดการฝ่ายห้องพักแล้วค่ะ น้องๆที่ทำงานเขาเลยอยากจะเลี้ยงฉลองให้น่ะค่ะ หนูเกรงใจก็เลยไม่กล้าปฏิเสธ วันนี้หนูคงไม่ได้กลับไปตามที่นัดกับพี่บีมไว้แล้วนะคะ พี่บีมจะออกมาฉลองกับหนูไหมคะ น้องๆเขาชวนพี่บีมด้วยน่ะค่ะ” ลินดาบอกไปตามตรง ก็รู้สึกผิดกับแฟนเหมือนกันที่ต้องเลื่อนนัดแบบนี้

“เราเลื่อนตำแหน่งแล้วเหรอ พี่ดีใจด้วยนะลินดา...ไว้วันหยุดนี้พี่พาเราไปฉลองกันละกันนะ วันนี้เราก็ฉลองกับน้องๆที่ทำงานไปก่อนละกัน พี่คงไม่ไปหรอก คราวก่อนไปก็ไม่รู้จักใครเลย พี่เกรงอ่ะ” บีมดีใจกับแฟนสาว ก่อนจะบอกเธอไปเพราะเขาไม่อยากไป

“โอเคค่ะ งั้นเราค่อยไปกันวันหลังก็ได้ค่ะ ส่วนเรื่องนั้นไว้วันอื่นละกันนะคะ...” ลินดาบอกเขาไปแบบเสียดาย เพราะมันก็หลายวันแล้วนะที่ไม่ได้ทำอะไรกันเลยน่ะ เธอก็โหยหาเหมือนกัน

“ครับ...เรื่องนั้นไว้วันหลังก็ได้...คืนนี้ก็อย่ากลับดึกแบบเมื่อคืนล่ะ พี่เป็นห่วง” บีมบอกไป

“โอเคค่ะ วันนี้รับรองว่าไม่ดึกแบบเมื่อคืนแน่นอนค่ะ พี่บีมไม่ต้องห่วงนะคะ งั้นไว้หนูจะโทรหานะคะ น้องๆเขามากันแล้ว หนูต้องวางสายแล้วค่ะ” ลินดาบอกไป เมื่อนิกและฝ้ายเดินมาหาเธอที่รถแล้ว

“โอเคครับ ขับรถดีๆนะ” บีมบอกไป ลินดาก็ตอบรับและกดวางสายทันที

“เฮ้อ...อีกแล้วเหรอวะเนี่ย...แล้วเราต้องเข้าเวรอีกเป็นอาทิตย์ เมื่อไหร่อจะได้กลับมานอนกอดลินดาวะ ไม่น่ารับปากเข้าเวรแทนจริงๆ” บีมพูดบ่นออกไปแบบเซ็งๆ เพราะเขาและลินดาช่วงนี้ยุ่งด้วยกันทั้งคู่ นัดกันมาหลายรอบแล้วก็พลาดตลอด

จากนั้นเขาก็ลุกไปออกกำลังกาย แล้วก็ทำอาหารเย็นทานคนเดียว เสร็จแล้วเขาก็ไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วเดินทางไปยังโรงพยาบาล

ส่วนลินดาก็ไปฉลองกับนิกและฝ้ายที่ร้านอาหาร ซึ่งมีคาราโอเกะให้พวกเธอร้องไปด้วย แล้วพนักงานที่แผนกก็พากันตามมาทีหลัง ทำให้ลินดาแปลกใจมาก จนรู้ว่าทุกคนนั้นตั้งใจพาเธอมาเลี้ยงฉลองก็รู้สึกขอบคุณและซาบซึ้งใจมากๆ

ห้าทุ่ม..โรงพยาบาลที่ทำงานของบีม

บีมก็มาทำงานตามปกติเขาก็ไปตรวจคนไข้รอบดึกก่อนจะกลับมาที่ห้องทำงานของเขา เพื่อจะเชครายละเอียดของคนไข้ว่ามีปัญหาอะไรหรือเปล่า แล้วหลังเที่ยงคืนเขาจะต้องไปที่ห้องฉุกเฉินแล้วอยู่เวรจนถึงตอนเช้า

“ก๊อกๆ ขออนุญาติค่ะอาจารย์...พอดีหนูอยากจะให้อาจารย์ช่วยทำแผลให้หนูหน่อยน่ะค่ะ” พลอยนักศึกษาแพทย์ที่มาฝึกงานเข้ามาหาอาจารย์หมอของเธอที่ห้องทำงาน แล้วเธอก็ปิดประตูแล้วแอบกดล็อคเบาๆ

“ทำแผลอะไรเหรอ...เมื่อกี้ผมยังเห็นคุณดีๆอยู่นิ” บีมถามด้วยสีหน้าแปลกใจ เพราะตอนเดินตรวจคนไข้เมื่อกี้ เขาก็เห็นเธอปกติดีทุกอย่าง

“พอดีหนูมีแผลตรงนั้นน่ะค่ะ ก็เลยอยากจะให้อาจารย์หมอช่วยดูให้หนูหน่อย ตอนนี้หนูแสบแล้วก็คันมากเลยค่ะ” พลอยบอกอาจารย์หนุ่มไปแล้วทำหน้าใสซื่อออกไป เพราะเธอต้องยั่วยวนอาจารย์หมอของเธอให้ได้ เพราะเธอจะได้ทั้งเขาแล้วก็เงินจากคนว่าจ้างคนนั้น พลอยคิดในใจอย่างมาดมั่นที่จะทำให้สำเร็จ

“ตรงนั้น...? หมายถึงอวัยวะเพศของคุณน่ะเหรอ...ผมว่าคุณรอตรวจกับหมอสูตรินารีพรุ่งนี้จะดีกว่านะ..ผมไม่ถนัดตรวจโรคพวกนี้...ผมถนัดผ่าตัดมากกว่า...” บีมบอกไปเพราะเขาเป็นหมอศัลยแพทย์อุบัติเหตุที่รักษาอาการบาดเจ็บ ไม่ใช่มารักษาโรคภายในแบบนี้

“มันรอไม่ได้แล้วค่ะอาจารย์ หนูคันมากเลย อาจารย์ช่วยดูให้หนูหน่อยเถอะค่ะ หนูทรมานจนทนไม่ไหวแล้วค่ะ...” พลอยก็รบเร้าแบบไม่ยอมแพ้ เธอก็เดินเข้าไปนั่งที่เตียงคนไข้ที่อยู่ภายในห้องทันที อาจารย์ของเธอจะได้ไม่ปฏิเสธ

“เดี๋ยว นี่คุณจะทำอะไร...ผมบอกแล้วไงว่าผมไม่ถนัดตรวจโรคแบบนี้...” บีมบอกไปแล้วมองนักศึกษาสาวแบบอึ้งๆที่เธอไปนั่งที่เตียงคนไข้แล้ว

“ไม่ถนัดไม่เป็นไรค่ะ หมอก็ทำแผลเป็นอยู่แล้วนิคะ ช่วยดูให้หนูหน่อยค่ะ หนูตันมากจริงๆค่ะ มันเหมือนมีอะไรหยุบหยิบอยู่ในนี้อ่ะค่ะ...นะคะอาจารย์...” พลอยพูดขอร้องเขาไป

“แต่ผมว่ามันไม่เหมาะ ผมเป็นผู้ชาย ไม่ควรจะมาตรวจคุณแบบนี้” บีมบอกไปตามตรง แล้วเขาก็ทำหน้าหนักใจออกมา

“แต่อาจารย์เป็นหมอนะคะ ก็ต้องรักษาคนไข้สิคะ จะหญิงหรือชายมันมีแบ่งแยกที่ไหนล่ะคะ การรักษาก็คือการรักษาค่ะ แล้วตอนนี้พลอยก็คันมากเลย” พลอยพูดไป

“เฮ้อ...ตรวจก็ตรวจ งั้นคุณก็ถอดกางเกงออกแล้วผมจะตรวจให้...” บีมได้ยินแบบนั้นก็ถอนหายใจออกมาแบบเหนื่อยใจ ก่อนจะตอบรับไปเพราะเขาเป็นหมอจะเลี่ยงไม่รักษาได้ยังไงล่ะ

“ขอบคุณค่ะอาจารย์...งั้นหนูถอดเลยนะคะ...พรึบ...” พลอยบอกไปก็ลุกมาถอดกางเกงออก แล้วเธอก็จงใจหันก้นไปทางอาจารย์ของเธอแล้วก้มตัวไปด้านหน้าแล้วถอดกางเกงในลูกไม้สีดำออกแบบยั่วๆ

บีมที่หันไปเปิดไฟในห้องให้สว่างขึ้นพอหันกลับมาก็เห็นนักศึกษาสาวถอดกางเกงในลูกไม้ต่อหน้าต่อตา เขาก็มองแล้วกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง ก่อนจะเลียริมฝีปากที่แห้งผากของตัวเอง ก่อนจะตั้งสติแล้วละสายตาจากก้นงอนๆ ไปดึงรถเข็นเอาอุปกรณ์ตรวจมา

พลอยก็หันมาแล้วเห็นอาจารย์หนุ่มไม่สนใจมองเธอ เธอก็มองแบบหงุดหงิดใจแต่ไม่เป็นไร เธอไม่ยอมแพ้แค่นี้หรอก พลอยจึงขึ้นไปนั่งบนเตียงแล้วเธอก็ถอยไปพิงผนังห้องแล้วก็อ้าขาวเป็นรูปตัวเอ็มแบบยั่วเขา

“เห้ย...คุณมานั่งอ้าขาแบบนี้ทำไมเนี่ย เอาขาลง...คุณตอนนอนลงไปแล้วชันขาอ้าสิ ไม่ใช่นั่งอ้าท่านี้” บีมหันมาก็ตกใจที่เธอนั่งอ้าขาโชว์ความสาวต่อหน้าเขา เขาก็รีบหันหน้าหนีแล้วพูดไป

“ท่านี้สะดวกกว่าค่ะอาจารย์ หนูจะได้บอกอาจารย์ไงคะว่าหนูคันตรงไหน..อาจารย์หันมาดูสิคะ...” พลอยบอกไปด้วยรอยยิ้มชอบใจ

บีมก็พยายามตั้งสติแล้วนับเลขในใจ เพราะถึงเขาจะเจอร่างกายคนไข้บ่อยๆแต่ว่าแบบนี้เขาไม่เคยเจอเลย เด็กคนนี้ตั้งใจอ่อยเขาหรือเปล่านะ บีมคิดไปก็หันไปมองเธอที่อ้าขาต่อหน้าเขาอย่างไม่อาย

“อืม...ถ้าคุณไม่อายงั้นก็ตรวจท่านี้ก็ได้...ไหน..คุณคันตรงไหน..ผมจะดูให้” บีมบอกไปด้วยเสียงห้วนๆ แล้วเขาก็นั่งลงตรงหน้าเธอ ในเมื่อเธออยากจะให้เขาตรวจเขาก็จะตรวจให้มันแล้วๆไป

“พลอยคันนี้ค่ะอาจารย์....อาจารย์ดูสิคะ...อุ้ย...ทำไมมีน้ำล่ะคะเนี่ย...อาจารย์ช่วยดูให้หน่อยสิคะว่ามันคือน้ำอะไรอ่ะ...” พลอยยิ้มอย่างพอใจ ก็เอามือแบะกลีบร่องสาวเธอให้เขาดู แล้วก็พูดออกไปพร้อมกับเอานิ้วแตะที่ร่องสาวจนมีน้ำเมือกใสเยิ้มๆยืดติดนิ้วของเธอออกมา

บีมก็ได้ยินและมองการกระทำของเด็กสาวด้วยใจที่หวั่นไหว เพราะร่องอวบอิ่มที่มีน้ำเมือกไหลเอ่อแบบนี้มันโคตรน่าเลียเลย บีมคิดในใจก็เลียริมฝีปากของตัวเองอย่างอดไม่ได้

“อ่อ..คุณเป็นหมอเหมือนกันนะ จะไม่รู้เลยเหรอว่านี่คือน้ำอะไรน่ะ...” บีมพูดไปก็มองสบตากับเธอ เพราะเขาเริ่มจะมั่นใจแล้วว่าเธอจงใจมาอ่อยเขามากกว่ามาตรวจ

“รู้ค่ะ แล้วเวลาแฟนอาจารย์มีน้ำนี่ออกมา อาจารย์ทำยังไงให้มันแห้งเหรอคะ หนูว่าหนูอาจจะคันเพราะน้ำนี่ก็ได้ค่ะ..อาจารย์ช่วยดูดออกให้หน่อยได้ไหมคะ..อ้ะ...” พลอยพูดไปก็เอานิ้วกดคลึงที่ร่องสาวเธอเบาๆแล้วมองสบตากับเขาอย่างยั่วยวน

“นี่คุณจงใจมายั่วผมเหรอ..หยุดการกระทำของคุณซะ..แล้วออกไปจากห้องทำงานของผม..ไม่อย่างนั้นผมจะรายงานคุณกับทางโรงพยาบาล..” บีมได้ยินแบบนั้นก็เอ่ยออกไปทันที เพราะเขาเจอผู้หญิงมาอ่อยเขาเยอะแยะ แต่เธอนี่คือแรงกว่าทุกคนเลย