“หึ..ว่านอนสอนง่ายแบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย...” ด้านหยางอี้มองตามแล้วยิ้มออกมาอย่างมีความสุข เขาก็นอนแหงนหน้ามองเพดานอย่างอิ่มอกอิ่มใจ เพราะตอนนี้เขาได้ครอบครองผู้หญิงที่เขาชอบแล้ว เขาก็เอามือมาวางที่หน้าท้องแบบลืมตัว
“โอ๊ย...ซี๊ด....อืม...มไปเลยว่าเราพึ่งผ่าตัดมา...แม่ง....เมื่อกี้ทำไมไม่รู้สึกเจ็บเลยวะ” หยางอี้ร้องออกมาแบบเจ็บๆ แล้วเขาก็นึกไปว่าเขาเอากับลินดาเมื่อกี้เขาแทบจะไม่รู้สึกเจ็บเลย พอมานอนเฉยๆดันรู้สึกเจ็บขึ้นมาซะงั้น แถมเลือดยังซึมออกมาจากผ้าสีขาวๆที่ปกปิดแผลของเขา
หยางอี้จึงค่อยๆลุกขึ้นแล้วเขาก็เดินออกไปด้านนอก เขาก็ไม่เจอลินดาแล้ว เขาก็เห็นแค่ผ้าห่มสีขาวที่ถูกทิ้งไว้ที่โซฟาที่เขามีอะไรกับเธอก่อนหน้านี้แค่นั้น
“ไปไวจริงนะแม่คุณ...คืนนี้คุณมาก่อนเถอะ ผมจะจัดให้คุณอีกสักยก...หึๆ...” หยางอี้ยิ้มมุมปากออกมา แล้วเขาก็เดินไปหยิบโทรศัพท์ของเขามาทันที ก่อนจะกดโทรไปหาซูหาน
“ฮัลโหลครับน
