ร้านอาหารหรู
ลินดาก็มานั่งทานข้าวกับหยางอี้แบบมีความสุข หยางอี้ก็เอาอกเอาใจเธอด้วยการสั่งอาหารอร่อยๆมาให้เธอลองกินจนอิ่มมากๆ
“พอแล้วค่ะคุณหยางอี้ ฉันทานต่อไม่ไหวแล้วค่ะ ตอนนี้แน่นท้องหมดแล้วคุณ” ลินดาบอกเขาก็นั่งพิงแบบอิ่มๆ เพราะเธอทานอาหารจีนไปไม่ใช่น้อยๆเลย
“หึๆ ตัวเล็กแค่นี้กินเยอะเหมือนกันนะเนี่ย ไว้ไปเซี่ยงไฮ้แล้วผมจะพาคุณไปกินของอร่อยๆ ที่นั่นมีร้านอาหารชื่อดังเยอะมากเลย คุณน่าจะชอบ..” หยางอี้บอกไปด้วยรอยยิ้ม
“แบบนั้นฉันก็อ้วนแย่สิคะ...” ลินดาตอบเขาไปด้วยรอยยิ้มเช่นกัน
“ถึงคุณจะอ้วนผมก็ชอบคุณอยู่ดี...แต่ผมเห็นคุณไม่ทานมะเขือเทศกับต้นหอมนี่เลย ต่อไปผมจะสั่งไม่ให้เขาใส่ต้นหอมกับมะเขือเทศมะละกัน..คุณจะได้ไม่ต้องเขี่ยทิ้งแบบนั้น” หยางอี้บอกไปแบบสังเกตว่าเธอชอบไม่ชอบกินอะไร
ลินดาได้ยินแบบนั้นก็มองเขาแล้วยิ้มอย่างชอบใจเลยทีเดียวกับความใส่ใจเล็กๆน้อยๆของเขา เขาเองก็มีความน่ารักเหมือนก
