“แต่ทำบนเครื่องบินมันเรื่องธรรมชาติตรงไหนคะ คนทั่วไปเขาไม่ทำกันหรอกนะคะ ก็มีแต่คนหื่นๆอย่างคุณนี่แหละค่ะที่ทำอะไรแบบนี้น่ะ” ลินดาว่าเขาไปแบบอดไม่ได้
“แล้วคุณอมให้ผมไม่หื่นหรือไงหึ...” หยางอี้ถามเธอกลับไปแบบแซวๆ เพราะเธอทำให้เขาเธอเองก็หื่นเหมือนกันนั่นแหละ
“ถ้าฉันไม่ทำให้คุณก็จะเอาฉันบนนี้นิคะ ฉันก็เลยต้องทำแบบนี้เพื่อแลกเปลี่ยน...คุณบอกให้พวกลูกน้องคุณกลับมานั่งเถอะค่ะ พวกเขาไปยืนนานแล้วนะคะ” ลินดาตอบเขาไปก็รีบเปลี่ยนเรื่องทันที
“รีบเปลี่ยนเรื่องเชียวนะ...หึ...โอเค ไว้ลงเครื่องแล้วเราค่อยไปต่อกันที่บ้าน...ผมรู้ว่าคุณก็เ****นเหมือนกัน” หยางอี้บอกเธอไปด้วยรอยยิ้มกวนๆ
“ฉันไม่ได้เ****นนะคุณ อย่ามาใส่ร้ายฉันนะคะ ฉันเปล่า” ลินดาได้ยินแบบนั้นก็รีบปฏิเสธไปทันที
“อย่าให้ผมต้องล้วงนะ ถ้าล้วงแล้วเยิ้มผมว่าเราต้องมีต่อบนนี้แล้วล่ะ” หยางอี้บอกเธอแล้วยิ้มกรุ้มกริ่มใส่
“คุณนี่มันจริงๆเลยนะ ไม่ต้อ
