ส่วนหยางอี้ก็มองก้นเด้งๆของเธอแล้วกลืนน้ำลายลงคอทันที เพราะตื่นมาเห็นอะไรแบบนี้แล้วมันก็ทำให้น้องชายเขาตื่นขึ้นมาแบบห้ามไม่ได้
“ซวยแล้วไง...มาตื่นอะไรตอนนี้วะเนี่ย...” หยางอี้ก็ก้มมองน้องชายของเขาแบบอดไม่ได้ เพราะมันเริ่มตอบสนองต่อความคิดของเขา เมื่อเขามองก้นเด้งๆของลินดาเดินไปเมื่อกี้
หยางอี้ก็จำเป็นต้องนั่งสงบสติอารมณ์ของเขาที่มันกำลังตื่นตัวขึ้น ไม่อย่างนั้นเขาคงต้องขายหน้าตัวเองแน่ๆ ถ้ามันดันแข็งตัวขึ้นเรื่อยๆ แต่หยางอี้ก็พยายามไม่คิดถึงลินดา แต่ดูเหมือนว่าร่างกายที่พึ่งตื่นนอนของเขามันจะไม่เชื่อฟังเอาซะเลย
“แม่งเอ้ย ทนไม่ไหวแล้ว....พรึบ...” หยางอี้พูดไปก็ลุกลงจากเตียงแบบเปลือยเปล่า แล้วเดินไปเปิดประตูห้องแล้วหยุดนิ่ง
“ผมขอเวลาสิบห้านาที เดี๋ยวผมออกไปหา พี่นั่งรอผมตรงนั้นก่อนนะ...อย่าพึ่งเข้ามารบกวน...” หยางอี้บอกไปเพราะเขาต้องการเวลาส่วนตัวสักหน่อย
“แค่ใส่เสื่อผ้าแค่นี้ทำไมต้องใช
