2
293 Words
Öylece yerde yatan bedene, cesedime bakıyordum. Ölmüştüm. Kimse beni göremez, duyamazdı artık. Bu dünyadan bir Aslı Şenay Akıncı geçmişti. Henüz çok gençtim.
Polis memuru elinde çantamı tutuyordu. "Kimliğini ver bakayım?" dedi amir. "Aslı Şenay Akıncı. 14 Haziran 2000 doğumlu. Henüz yirmi iki yaşında genç bir kız." Gözlerimi sımsıkı kapattım. Gözyaşlarım durmaksızın yanaklarımdan akıyordu. "Çok gençmiş." dedi amir. Diğerleri ile birlikte ah çekti. "Etrafta görgü tanığı, kamera var mı? Bir araştırın çocuklar" dedi. Siyah ceset torbasına konan bedenim fermuar çekildikten sonra ambulansa bindirildi.
"Zzzz. Zzzzz."
"Bu ses nereden geliyor böyle?" dedi amir. Burnumu çektim, benim telefonumun zil sesine benziyordu. Sese dikkat kesildi herkes. Gözüm karşıdaki çöp kutusuna takıldı. Bir polis memuru çöp kutusunun yanına gidip telefonu aldı. "'Burak' diye biri arıyor amirim." Telefonu açmadan amire uzattı.
"Burak da kim?" dedim. "Telefon senin mi?" yanıma gelen kadına bakarak "Evet" dedim.
"Kızın telefonu mu bu?" dedi amir. "Alo?" dedi telefonu açarak. Dikkatlice amire bakıyordum. "Kimsiniz?" dedi.
Karşı taraftan bir ses gelmeyince telefona bakıp tekrar "Alo?" dedi. "Kapattı arayan her kimse." Anlamsızca baktı. "Alın bu telefonu da inceleyin" dedi. Sonra ambulansa baktı, "Az önce çantasından telefon çıkmış mıydı?"
"Hayır amirim"dedi genç memur.
***
Beynim donmuş gibiydi. Az önce bir cinayete kurban gitmiştim. Katilim kimdi? Benimle ne ilgisi vardı? Tanıyor muydum? Neden öldürüldüm? Sadece yirmi iki yaşındaydım. Giden ambulansın arkasından hala bakıyordum.
"Şimdi ne olacak?" diye sordum. Omuzlarım çökmüştü. Annem çok üzülecekti. Beş yaşındaki kızkardeşim Semra beni hatırlayacak mıydı? Ya emekçi babam? Yıllarca bizim için çalışıp didinmişti, bir gün olsun boğazımızdan haram lokma geçmesin diye çok çalışmıştı.
"Ihhm. Seni Adalet Konağı'na götüreceğiz. Bir süre orada kalacaksın." dedi adam. "Ya sonra?" dedim. Benim kıyametim kopmuştu. Bedenim toprağın altında olacaktı. Peki ya ruhum? Ben?
"Düşünme şimdi bunları." dedi kadın elini sırtıma koyarak.
Bir şey söylemedim.
En baştan başlamam gerekiyordu sanırım.
- Writer
