Ashlea
Ang lamig ng pakiramdam ko at nanghihina rin.
"Ashlea, ang aking panganay,alagaan mo ang mga kapatid mo." ani ng isang malumanay na boses kaya dinilat ko ang aking mga mata. Nakahiga ako sa kama habang nagsisilbing unan ko ang binti ni mama, katabi ko siya at sinusuklay ang aking buhok gamit ang kaniyang mga darili.Ang lamig na nararamdaman ko ay nawala bigla.
"Ma, kailangan kita ngayon. I am tired. Can't I stay with you? I just want to protect the people close to me but it seems like, I am the one leading them to trouble." sabi ko at sunod-sunod na pumatak ang aking luha. Sukong-suko na talaga ako pero pinipilit ko para sa dalawa kong kapatid.
Hindi ko inaasahan na biglang bibigat lahat dahil sa pagkawala ni mama.
"Shh.Anak, not all the time, you are the one who needs to prote
